A moment for Qahwa

Kiss the guy

2008-11-24T19:10:00.003+01:00

kissthisguy.com - en lach!

Bandages van Hot Hot Heat? Wordt 'burn the jews, burn the jews, burn the je-e-ews'.
Hotel California? So she lit up a Ken-doll, and she showed me the way..
You oughta know van Alanis? "It's not fair to deny me of the cross-eyed bear that you gave to me.."
Bob Dylan: "The ants are my friends, they're blowin' in the wind, The ants are a-blowin' in the wind."

Dance with me..

2007-09-09T19:38:00.000+02:00

Fantastisch..

Verhuizing

2007-02-25T09:40:00.000+01:00

ga eens hiernaartoe : klik

Cuando todo vale, todo sucede

2007-02-22T13:07:00.000+01:00

Por fin, terug. En het is wennen, zaterdagavond terug, maandag alweer in Leuven.
Treinreis was choquerend. Alleen maar goedingeduffelde mensen op de perrons, geen één die lachte.
Ach Spanje, k heb er op gevloekt maar verdorie ik was er graag gebleven.
En nu terug naar the old ordinary life van ervoor, en wil ik dat wel?

tiempo

2007-01-12T17:30:00.000+01:00

Het is hier gelijk 24 graden vandaag. nu gunder

Ik verloor de pedalen..

2007-01-08T18:26:00.000+01:00

Het moet gezegd, ik maak hier nogal een indruk met mijn koersvelooke. Die dan nog eens fluogeel geschilderd is ook. En wijs dat ik dat vind, dat ze wijzen naar mij en vragen waar die fiets vandaan komt enzo. En ik trots gelijk een gieter. Ook al is hij eigenlijk geleend voor een maandje. Laat dat maandje nu bijna voorbij zijn.. en laat de eigenaar ervan overmorgen komen. En stel nu eens dat ik naar de unief fietste, al vrolijk meezingend met Emiliana, en dat daar nu opeens toch wel geen pedaal af valt zeker. Ik midden de velden tot stilstand gebracht. Dan maar stappen naar de unief toe en schoorvoetend aan uw prof vragen of hij u en uw fiets in zijn mercedes richting Murcia wil brengen. Want uw unief bevindt zich dan nog eens op dertig minuten van waar ge woont natuurlijk.
Ik wou eigenlijk voeren zeggen maar naar het schijnt verstaan veel mensen dat woord niet.
Maar.. boe aan de koersvelo's met losse pedalen dus.

Voor mij zit hier trouwens een man met een gezicht die écht op mr. bean lijkt: lees bovenste lip opgetrokken - tandvlees bloot en ogen gelijk talloren. Loat uwe smoel operereeee denk ik dan zo..

Dit postje als aankondiging dat het binnen dit en een maandje weer drukker wordt alhier. Dan ben ik terug, namelijk. Hasta entonces..

Verward

2006-12-18T23:15:00.000+01:00

Tja, en dan laat je gsm-opladers in Cartagena liggen enzo. In huizen van mensen die dan nog eens heel erg ver van het met trein en bus bereikbare centrum wonen. En dan kan je als straf geen versopgeladen gsm gebruiken. En naar niemand bellen om dat te zeggen om afspraakjes te maken of te annuleren. En dan leen je op de koop toe ook nog eens je geleende fiets uit aan anderen. Zodat ik morgen te voet kan rondhossen om dingen te gaan vragen en zien dat die zeker niet thuis gaan zijn. Stom kieken dat ik ben.

(Maar way heey doe de wave voor mijn honderdste postje!)

Rood-blauw

2006-12-18T19:44:00.000+01:00

Het is een kunst, uw hoofd leegmaken.
En ondanks dat toch niet leeghoofdig zijn, zo bewijst hetvolgende.
Binnengekomen in de piso. Piso was koud. Weeral eens. Tussen de tanden door een vloek aan het adres van de huisbazin, die hopen geld vraagt voor kamer, gas electriciteit water en wat nog meer, maar ondanks dat toch niets doet om haar en ons appartement in orde te houden. Was het niet dat ik hier maar voor 5 maanden ben, ik was al lang veranderd. Geleende koersfiets (partner in nood) in de gang gezet. Gezien da er een bakske in de gang hing. Aldus ontdekt dat er centrale verwarming was. En dat die verwarming eigenlijk al heeltijd werkt, alleen dat niemand wist dat er centrale verwarming was. En dat ik blij als een klein kind door de piso huppelde. Op de deuren ging kloppen wijl 'wii, wii, calefacción!' uitroepend. Tot men me zei dat ik die weer moest afleggen daar de huisbazin dat moet aan komen zetten. Wat is dat nu eigenlijk voor een scheve redenering. Omdat dat anders veel geld kost, zeggen ze. Ik versta de link niet. En ik versta niet hoe centrale verwarmingen werken buiten dat er een centraal bakske is dat je moet aanzetten. En hoe zit dat met waterverversingen enzo?
Leve de verwarming, leve ik. Boe aan de huisbazin.
Ik ga vannacht toch lekker de knop gaan aanzetten. Per ongeluk ofzo.

Niets dan lucht

2006-12-17T15:24:00.000+01:00

Waarom kan ik mezelf soms zo droevig maken. en het moeilijk maken. en zo gemakkelijk zo on-mezelf zijn. getijden in mijn hoofd – wel – niet. niet. niet goed bezig. minor lift, major fall. jij bent niets en de ander is alles. wetende dat de meeste van die zelfaangemaakte wensen, illusies, dromen, doelen en verlangens toch niet meer zijn dan een grote veelkleurige luchtbel die veel te gemakkelijk uit elkaar spat wanneer ze botst tegen de vele stekkers rondom je angsten, afstralend op je zelfgevoel. en dat nieuwe bellen blazen een enorme moeite kost als je even niet meer weet wat te doen en waarheen of waar je staat, en wat je in godsnaam aan het doen bent in deze stad en dit hele wereldzootje. en voor wie, waarvoor. dat je meer moet nadenken voor te handelen en toch meer moet handelen naar wat je denkt. en dat anderen dat toch altijd veel mooier en beter en gestructureerder weten aan te pakken dan jijzelf. ik spring, val, klungel strompel en val, struikel bots vlucht en val.. en dat rechtstaan kost zo’n moeite. en waarvoor, voor wie, als je zelf niet ziet waar je pad naartoe gaat en of het wel het juiste is. ik wil meer... wit-roodgemarkeerde streepkes in mijn leven.

ow, toepasselijk: Arcade Fire - Intervention

loos

2006-12-16T21:27:00.000+01:00

avond - ik, blauw

morgen - ik, geel

ochtend - ik, grijs

middag - ik, groen

gaten vullen, hoe slaag ik er toch in.

Queridas Reyes Magos...

2006-12-13T14:43:00.000+01:00

Ik moet een brief schrijven. In het Spaans, voor de Spaanse les. Een brief naar de Reyes Magos, oftewel Baltazar, Melchior en Gaspar. 6 januari is hier immers groot feest. Dan gaat men gaan zingen en dan zet men ook gewoon zijn schoentje, en is dat de volgende dag gevuld met cadeau´s en snoep. Sinterklaas, maar anders dus.
Sinterklaas, dat kennen ze hier immers niet. Maar men krijgt wel dubbel cadeautjes. Tot nieuwe computers toe. Een keertje met Papa Noel, en een ander keertje met driekoningen..
Maar een brief dus. En ik zou niet weten wat origineels gevraagd. Ik wil vooral een goede thesis, rust in plaats van stress, een beetje minder winterdip (het is hier koud!!) en en een goed en mooi lief. En vooral dat laatste, eigenlijk...
Binnen tien daagjes even naar huis om daar 12 druiven te eten bij de klokslagen op oudejaarsavond. En rood ondergoed aandoen dan. Want naar het schijnt brengt dat hier geluk. Queridas Reyes Magos: laat mijn vliegtuig niet neerstorten, laat het sneeuwen in België, laat me de bink van mijn leven tegenkomen en voorzie mij van een vloeiend Spaanse tongval. Ik dank jullie...

i Feliz !

2006-12-11T23:55:00.000+01:00

En dat het schandalig is dat ik al twee volle maanden uit de blogosfeer verdwenen ben. Meer nog, dat ik al twee maanden geen blogs meer lees. Behalve ishku en caramel dan, om van het Deinse leven op de hoogte te blijven, en floulouise ook, omdat die nu eenmaal ook in Spanje zit en soms wel eens een deelgenootje in de onvermijdelijke stress is. En nu ik door lumbago geveld een hele week mijn overactieve ik moet intomen, nog maar eens een postje. Niet dat ik weet waar te beginnen. Want ik kan over zoveel schrijven. Over de kastanjeverkopers op elke hoek van de straat. Over de loterijtrekking van Kerstmis, waar men twintig euro per lotje voor neertelt, in de hoop de ‘gordo’ (of ‘dikzak’) te hebben. Ingevoerd door Carlos III en zelfs niet tijdens de Guerra civil tegen te houden. Oja, en dat de Sint hier geweest is, met cuberdons, de zak van sinterklaas, drie dvd’s en evenveel spuiten in mijn poep. Maar ook met kerstkalenders en chocolate. En dat als je een ‘chocolate’ bestelt in mijn favo café, je er het antwoord krijgt ‘dat ze daar wel geen drugs verkopen’. En dat ik van mijn leven nog nooit zoveel porro, wiet, hasj…-aanbiedingen gekregen heb. En dat ze dat graag delen, en zelfs als cadeautje meegeven naar huis als je weer al eens om half twaalf ’s avonds naar iemands huis ging om paella te eten. En dat ik een overhoeveelheid vitamine-C heb, aangezien ik, hoe exotisch, de appeltjes van oranje in allerlei maten live vanuit de huerta geplukt heb. De huerta van Salva, die een landhuis heeft niet ver van hier, tussen de bergen van de Sierra Espuña. En dat we daar gisterenochtend een rijkelijk ontbijt verorberd hebben, buiten, onder een stralend-blauwe hemel. En dat ik mijn sokkevoeten dit weekend in een landhuis aan de houtkachel verwarmd heb. Dat de straten van Murcia overbelicht zijn van de kerstversiering en je je ogen moet toeknijpen om niet high te worden van al die wit-rood-gele flikkerlichtjes En dat dat vorige week toen het overdag nog twintig graden was veel te surrealistisch leek. En mijn Spaans stukken beter gaat. Dat er betogingen in de straten zijn tegen de massale immigraatsie van Duitsers, Engelsen en anderen in het integere Murcia-aan-de-rio-Seguro-landschap. Dat ik blij ben mijn fleece meegenomen te hebben van thuis, voor de veel te koude nachten zonder verwarming. En dat ik bijgeleerd heb, dat men in België ook met nieuwjaar geld gaat schooien aan de deuren, en dan iets van nieuwjaarkezoet en lief zingt. In Deinze doen ze dat toch niet, ik ken dat liedjen zelfs niet…

Veel te veel indrukken, ervaringen, Spaans en vanalles. Ik kus u van verre.

Een dag

2006-10-19T11:28:00.000+02:00

Het regent hier. Het regent hier mot. Het regent hier zelfs zo mottig dat er heuse files ontstaan. Omdat de mensen hun ruitenwissers niet vinden. Omdat de mensen niet weten dat er ook zoiets als mistlampen bestaat. Omdat zij dat hier nooit moeten gebruiken, jawel. Allemaal zwaantjes op straat. Verkeerschaos ten top. En dat wijl in België je zowat de eerste keer je gaat autorijden de ruitenwissers moet gebruiken. De straatkiosken maken een vette dagwinst met de verkoop van paraplu´s. Dikke haha.

Vanonder de palmbomen...

2006-10-14T19:39:00.000+02:00

Eindelijk nog eens tijd èn een internetverbinding om iets van mij te laten weten. Internet weliswaar vanuit een parkje onder een boom, meegenietend van een of ander onbeveiligd netwerk. Tijd ook, omdat dit weekend al mijn spaanse appartementgenoten huiswaarts getrokken zijn en ik helemaal geen plannen heb voor vanavond - of moet uitslapen wegens het niet goed kunnen aanpassen aan de spaanse mentaliteit van 10 uur 's avonds te eten, 1 uur 's avonds te vertrekken om uit te gaan - ten vroegste om 6 uur te gaan slapen.
Spanje tot nu toe laat vele indrukken na: sommige ten goede, sommige negatiever. Na een hectisch en hoogst stresserend begin (geen kamer vinden - probs op unief - uiteindelijk slechts les blijken te hebben via e-learning en niet op een andere manier, met alle problemen vandien: geen medestudenten, ongelooflijk veel tijd èn het moeten zien op te lossen ook al heb ik helegans geen studiehouding of de discipline om uit mezelf mij achter mn boeken te zetten) probeer ik ook de vele goede kanten te zien van mijn erasmusavontuur. Mijn Spaans gaat erop vooruit, ik ontmoet nieuwe mensen, onverwachte ontmoetingen en uitnodigingen, prachtige stukjes natuur en schitterend weer (slechts twee uren regen in al die tijd dat ik hier ben).
Blij zijn als ik na lang zoeken uiteindelijk een tweedehands fiets kan kopen. Boos en bedroefd zijn als die na twee dagen al gestolen blijkt.
Erasmus is leren leven met ups en downs. Erasmus is jezelf leren kennen en inzien dat dat niet altijd zo positief is als je dacht. Omgekeerd ook inzien dat je heel wat goede kanten heb die je nog niet van jezelf wist. Erasmus is leren om te vallen en daarna ook weer op te staan. Erasmus is leren omgaan met je onbewuste angsten. Erasmus is je grenzen leren kennen en die proberen te verleggen.
Ik hoor jullie nog, soon...

I spy with my little eyes...

2006-09-19T19:51:00.000+02:00

Het valt mij echt op dat er in de straten van Deinze dan al wel veel borden voor een 'Leefbaar' (what's in a word) Vlaanderen' staan, maar dat die nooit voorzien zijn van gezichten of namen. Omdat men niet zeker is of Deinze wel klaar is voor een dergelijke verzuurde partij? (Het is per slot van rekening de eerste maal dat het VB opkomt in Deinze). Of omdat erop wordt gehoopt dat men bij gebrek aan interesse voor die partij gewoon niet kijkt wie er op die partijlijst staat? Wachten tot in het kieshokje dan maar? ....Vind ik maar laf.

K zen den bos in

2006-09-17T19:08:00.000+02:00

Sven had nog maar net zijn nieuwe boxen op maximale capaciteit gedemonstreerd aan het aanwezige jobstudentenpubliek. Aangemoedigd door onze 'Allez Sven!' mochten wij aanschouwen dat jumpen 'in' was en hakken 'uit', natuurlijk vergezeld van een passend en aangenaam muziekje. Ik zat op een steen en trilde gezellig mee. Sven glimlachte, zette zijn petje nog wat schever, gaf er bij wijze van afscheid van langs onderen een tik op en zette zich klaar achter het stuur van zijn getuned autootje. "Allez, k zen den bos in e mensen" grijnsde hij ons - nog nagenietend van al de aandacht die hij gekregen had- toe, waarop hij het portier met een 'ik hoop dat iedereen mij gehoord heeft'-smak toesloeg, de auto in achteruit zette en wachtte op gezwaai van onzer kant. Gesterkt door onze glimlach reed hij van de oprit af. Desalniettemin werd het snel duidelijk dat het in-rechte-lijn-achteruit rijden nu niet bepaald het beste maneuver onzer Sven was. Maar Sven is hip en een echte kerel, die er niet aan zou durven denken om voor het verzamelde publiek eventjes vooruit te rijden om beter recht achteruit te kunnen rijden. Neen, Sven manoevreerde, en kwam vergezeld van passend gekraak der stenen en takken aan dertig per uur tussen de struiken aan de zijkant van de oprit terecht. Het hoongelach was verschrikkelijk en de plaatsvervangende schaamte hing voelbaar in de lucht. Half verwachtend dat hij met halfopgeheven hoofd uit de auto zou stappen en eens krampachtig zou lachen alvorens zijn portieren op krassen te checken, poogden we ons gelach in te tomen. Wat echter ronduit mislukte en bij menig man uitliep op huilbuien en buikkrampen. Maar Sven zette zijn petje recht voor zich om zijn schaamrood te verbergen en reed zonder uit te stappen toch nog deftig van de oprit. Tranen stroomden over onze wangen en de handen die aanvankelijk nog voor de mond zweefden vielen weg. Mensen vergaten hun goede manieren en hikten, kwijlden en snurften van het lachen en waren ook wel een beetje bang dat zij hun lichaamsvochten niet meer zouden kunnen beheersen..

Vijf minuten later zat de middagpauze erop en moesten we onze labojas en haarnetjes weer aan om alweder te beginnen met het dooskes plooien. Nog nahikkend namen we plaats aan onze tafel en wreven de laatste tranen uit onze ogen, waarna grote bazin, quality control manager Emmy - binnenkwam en vroeg of Sven reeds naar huis was. Waarop een van de jobstudenten: "Sven? Die is allang den bos in...gereden".

Sindsdien ontwijkt Sven alle contact met de jobstudenten en houdt Sven elke keer hij met zijn vrienden naar the Oh! gaat hout vast als hij na een avondje jumpen in gabberjargon tegen zijn makkers zegt dat hij huiswaarts keert...

Weekske werken

2006-09-13T18:10:00.000+02:00

Ondertussen al drie dagen aan het zweten gelijk nen echten werkmensch. En 't heeft allemaal hiermee te maken. 'k Kan het niet meer zien, jongens.

Ultreya

2006-09-12T19:11:00.000+02:00

Ik zat aan het stuur en moeder naast mij. Samen reden we door de Latemse binnenwegen.

“He ma”, riep ik al wijzend naar een elektriciteitspaal met daarop wit-rode aanduiding, “der loopt hier zelfs in Latem een GR-route! Wistegijda?”.
“Kijk liever naar de baan voor u”, repliceert ma, “vooraleer ge tegen zo een paal rijdt”.
...

"He, en daar loopt er zelfs enen met een trekrugzak, in Latem, bijgod!!”.
“Jaja”, repliceert ma, “laat maar genoeg plaats tussen u en die vent als ge hem voorbij steekt”.
Voor een keer bleek deze mij immer op mijn paard jagende opmerking niet loos, daar de ‘vent’, al beschikte hij over telepathische gaven, zich plots een halfslag omdraait en zijn hand met vingers gespreid in de lucht gooit. “Volgens mij wilt hij dat we stoppen”, merk ik –de schranderheid zelve- op. Wat ik dan ook direct doe. Als een echte draai ik mijn raampje naar benee.
“Eh hey, K.!”
“Oh, ma, meneer Godfried”, stotter ik een beetje toen ik mijn oud-leraar Duits en esthetica opmerkte. “zijt gij de GR aan het stappen misschien, haha?”.
“Euh.. ”, antwoordt die verward, “ik moet eigenlijk gewoon naar Deinze, en mijn kompas zegt dat Deinze daar (hoofdknik links) ligt, maar de kaart zegt naar daar (hoofdknik rechts). Dus…”
“Volgens mij is’t naar links ook”, onderbreek ik hem. Nu ik wist het eigenlijk bijgod niet want ik had die baantjes nog nooit bereden en Latem is een waar villadoolhof enal. Maar mijn innerlijke GPS dacht dat wel zo ook te weten. Links dus. “Ahja, ok, merci…” antwoordt hij, waarop hij aanstalten maakt om verder te gaan. Dikke zweetdruppels lopen langs zijn aangezicht naar beneden, en ik denk ‘zot, gij zot’. Het was warm, zijn rugzak leek wel 20 kg te wegen en hij zuipte als een gek van zijn drinkpul.
“Ik zei ’t net nog tegen mijn ma”, zei ik hem als een oubollig kletswijf, “dat ik het raar vond dat er hier een GR-route loopt, en dan zie ik er enen lopen met een rugzak, en hupla, dan zijt gij’t nog wel niet!”. Toen zag ik een Jacobsschelp en een kruisje rond zijn nek.
Major flashback to eind zesde middelbaar, toen ik en twee vriendinnen naar Compostela gingen (een deeltje, voor de eerlijkheid – tot Burgos). En het was verdorie hij die mij toendertijd daartoe aangezet had. Maar alvorens mijn licht aanfloepte zei hij reeds…
“Euh neen, eigenlijk ben ik vandaag vertrokken naar Santiago de Compostela.”
Wow. Respect Godfried. Even was ik sprakeloos. All the way van Gent naar ginds.

Bij deze: als u een kale knikker in het ondergaande zonlicht ziet lopen met een schelp aan zijn rugzak, nodig hem dan uit en biedt hem eventueel een slaapplaats. Helemaal van Gent naar Santiago (en terug?) ik ben er niet goed van…

Niet terug Deinzen!

2006-09-09T11:30:00.000+02:00

Dacht ik nu juist een postje te gaan schrijven over de soms zo grappige slogans of cadeautjes van lokale politici, waarmee men stemmen tracht te ronselen voor de komende gemeenteraadsverkiezingen, en dan las ik vanochtend dit in de krant: “Kristien Hemmerechts trekt posters Vlaams Belang los”. Well waai heey respect voor Kristien! En haha!

Extremely funny trouwens wanneer posters voor de gemeenteraadsverkiezingen opeens een metamorfose ondergaan en waardoor burgervader Jacques de Ruyck algauw voorzien wordt van een pruik, twee grote oren, een bos boven zijn hoofd… en van respectievelijk een P, K en ST voor zijn achternaam. Aan de anders zo nietszeggende gevels van huizen zie je nu posters verschijnen die letterlijk en figuurlijk dan – kleur geven aan een huis en aan diens inwoners. Gerda is een VLD’er! Kathy haar pa komt op voor de CD&V! Dokter G. voor het Vlaams Belang (als de chirurg in kwestie een allochtoon op zijn operatietafel liggen heeft… zou hij dan minder zijn best doen?). En Kristien maar posters van het Vlaams belang lostrekken. Een beetje puberaal misschien maar het statement! Het statement!

De lokale afdeling van het Vlaams belang ziet er, aldus de krant, veel meer in, edoch zullen zij geen klacht indienen. Desalniettemin verwijt hun fractieleider Hemmerechts onverdraagzaamheid en verbeten fanatisme. Hoort wie dat het zegt.

Maar de slogans dus: indertijd was Verhofstadt van zijn fiets gevallen in Leerne, en de plaatselijke eerste schepen Jantje Vermeulen had daar een fantastische slogan voor gevonden: “Als Verhofstadt valt, staat Jan klaar” Of iets azo. Of Steven vdp die bruisballen uitdeelt ‘voor een bruisende stad!’. Of dezelfde Jan Vermeulen die voorstelt om ‘niet terug te Deinzen..’. Geef toe, sommige zijn waarlijk goed gevonden.. Kent u daar er nog..?

Stok gevangen

2006-09-07T12:43:00.000+02:00

Een eeuwigheid geleden reeds, kreeg ik van Sph een stok toegeworpen die ik als een braaf edoch beetje mank beestje ben gaan oppikken. Een stokje met indringende levensvragen.

1. Wanneer heb je het laatst aan je vinger geroken?
Tien minuten geleden. Er lag iets wits en bevroren in de frigo en ik wou weten wat het was.
Yohurt.
2. Wanneer heb je het laatst een sms gekregen van een mooie vrouw/man die niet je lief is
Gisteren nog, leve de Pool uit Slovenië die in Groningen zit . En die – oja- op Brad Pitt lijkt.
3. Wie heb je het laatst in zijn/haar nakie gezien?
Spijtig genoeg geen spannende antwoorden, het was Eva – ofte mijn reisgenote in Slovenië. Dit als resultante van een slechtsluitende douche en ook maar 1 pulle shampoo met zijn vieren mee te doen. (Vlaams-Brabanders, Antwerpenaars, Limburgers: een bus (?) shampoo...)
4. Wanneer heb je het laatst naar www.zendmast.be gesurft?
Daarnet, om te kijken of ik er al was geweest en dan ook kon zeggen hoe lang het geleden was.
Eigenlijk stom.
5. Wat is het laatste liedje dat je meegehumd hebt?
Annie’s Song van John Denver – en het was niet hummen, maar een octaaf hoger ‘zingen’. Ik ben te hopeloos romantisch, en ik moest afwassen.
6. Wie heb je het liefst op je boterham: Bert of Ernie, en waarom?
Pak maar Bert, Ernie is mij iets te oranje om nog met smaak van een boterham te kunnen genieten. Roze pannekoeken smaken ook niet. En Bert is geel en dat geel lijkt een beetje op Santanesmeerkaas.

En ik geef door aaan... Pierredc!

Tha!

2006-09-06T13:09:00.001+02:00

Ik zoek botten en een vakantiejob. Dus dacht ik gisteren toen ik na het afgaan van alle interimkantoors op de Deinzese markt huiswaarts fietste: ik ga naar de kringloopwinkel. Want daar zou ik moeten vinden wat ik wil vinden: zwarte botten tot iets over de enkel die slobberen en een coole hak hebben. Heb ze niet gevonden, maar tussen de Gabriel García Márquezzen, minirokken (die zijn ìn in de kringloopwinkel) en coole jaren '50 rollen behangpapier vond ik alras dit:

Wie had dat nu eigenlijk nièt? Bovendien hing er bij mij daar vanvoor nog een geel koordeke aan om de telefoon achter u aan te trekken. Mobiel telefoneren avant-la-lettre, leve Fisherprice! Hadden die ook zo geen pletwals waar muziek uit kwam?

...Alsook in die kringloopwinkel: the froooooog piano!!

En het waarom

2006-09-01T20:54:00.000+02:00

... kleine zus daarnet tijdens het eten: "Nog twintig dagen en ik zie je een half jaar niet meer".
Slik, nog maar twintig dagen. Slik, een half jaar van huis.
Dat het soms begint te kriebelen om te vertrekken. En ik soms eigenlijk ook helemaal niet wil. En ik soms ook wel schrik heb.
...bang om naar plaatsen te gaan die we niet kennen,
om een vreemde taal te moeten spreken.
En dat ik daarvoor eerst nog eens iemand wil gaan bezoeken.
Maar bang om een uitnodiging aan te nemen.

Het is de duivel...

2006-09-01T20:24:00.000+02:00

Iedereen daar op dat prachtige strand tijdens die adembenemende zonsondergang was bang.
Bang om alleen te blijven, bang voor het donker waarin duivels hun fantasie bevolkten.
Bang om iets te doen waarmee ze gedragscodes schonden,
bang voor Gods oordeel,
bang voor het commentaar van anderen,
bang voor justitie die iedere fout bestrafte,
bang om risico te nemen en te verliezen,
bang om te winnen en te moeten leven met de afgunst van anderen,
bang voor de liefde en de afwijzing,
bang om een uitnodiging aan te nemen,
om naar plaatsen te gaan die ze niet kennen,
om een vreemde taal te moeten spreken,
om geen indruk te kunnen maken op anderen,
om oud te worden,
om te sterven,
bang om opgemerkt te worden wegens slechte eigenschappen,
bang om niet opgemerkt te worden ondanks goede eigenschappen,
bang om niet opgemerkt te worden ondanks goede én slechte eigenschappen,
Angst, angst, angst.
Het leven werd beheerst door angst, speelde zich af in de schaduw van de guillotine.
"Ik hoop dat dit je rustiger maakt", hoorde hij de duivel zeggen. "Iedereen is bang, je bent niet alleen. Het enige verschil is dat jij het moeilijkste al gehad hebt, waar je het meest bang voor was, is al gebeurd. Jij hebt niets meer te verliezen, terwijl de mensen hier de angst in hun hart meedragen. Sommigen zijn er zich van bewust, anderen proberen de angst te negeren. Maar allemaal weten ze dat de angst er is en hen uiteindelijk te grazen neemt."

Paulo Coelho - De duivel en het meisje

3009

2006-08-26T12:38:00.000+02:00

Als u ook maar een beetje in de buurt van Deinze woont of aldaar vertoeft op 30 september, dan moet u zeker naar 3009 gaan. In 'navolging' van Tom Barmans concerten voor verdraagzaamheid de dag erna organiseren broer en diens maat ook een gratis concert in het Kaandelpark, mèt een affiche om U tegen te zeggen. Waarlijk een schitterend initiatief. Niet alleen omdat alles valt of staat met de mede – en samenwerking van de talloze goede zielen die zich inzetten voor iets waar zij in geloven, maar ook omdat de optredens een vuist zijn tegen de toenemende verzuring in ons aller landje.

Om het met hun woorden te zeggen:
“Met een simpel feest van muziek willen we de complexiteit van het leven vieren. We zijn er immers van overtuigd dat onze maatschappij nog niet zo rot is als sommigen denken en geloven in de kracht die deze positieve boodschap in zich draagt.”
En indeed, ook ik geloof in de verzachtende en soms zelf zalvende werking van muziek. Want overal ter wereld is muziek toch iets dat mensen bindt, dat mensen een gevoel van samenhorigheid geeft en dat de neuzen in dezelfde richting kan doen opdraaien. Go go 3009 dus.

Ook medebloggers zijn goed vertegenwoordigd: de hele santenboetiek wordt gepresenteerd door Henk Ryckaert, en ook Bulls on Parade-zanger Tomadde zal u in real life kunnen aanschouwen ende bewonderen.

Daar het fantastisch zou zijn als er meer dan de gebruikelijke Kaandelconcert-gangers aanwezig zouden zijn, en het voor zowel organisatoren, artiesten als vrijwilligers altijd leuk is om voor een groot publiek te werken, wil ik iedereen bij deze oproepen om op 30 september massaal af te zakken naar Deinze city downtown. En nodig uw ongetwijfeld vele vrienden uit. Voor een volledige affiche (waarin ook het opkomend talent uit Deinze goed vertegenwoordigd is – alsook ex-medeleiders: leve Attic ! En mede-ex-orkest-genoten: leve Souldust!): neem een kijkje op http://www.3009.be/. En druk een affiche af, en plak die goed tegen uw raam. Maar bovenal: Zeg het door, zeg het door...

En als u toch op de site bent, dan kan u ook het charter ondertekenen.

K. is de nerd-magneet

2006-08-23T10:08:00.000+02:00

Het is niet dat ik niet graag aandacht krijg. En het is ook niet dat ik onverschillig doe als ik een nog zo stuntelig of belachelijk complimentje krijg. Bovendien vind ik het niet meer dan eerlijk dat een persoon die vriendelijk naar u grijnst terug te voorzien van een halve second ene-mondhoek-ophalen. En als men vriendelijk tegen mij spreekt dan probeer ik eveneens de andere van een vriendelijk woordje of drie te bedienen. Maar waarom denkt iedereen, nerds, sullen en de meest oninteressante personen voorop, dat vanaf je eens luistert naar hun stomme opmerkingen maar daarbij ook goed te kennen geeft dat het je geen bal interesseert, dat het gesprek o zo vlot verloopt en dat het de meest aangename babbel is die desbetreffende persoon in gans zijn leven heeft gevoerd? En waarom o waarom twinkelen hun oogjes dan zo begeerlijk, druipt het kwijl quasi naast hun kin richting niet bestaande stoere borstkas en sluiten ze als je aanstalten maakt om op te stappen hun gesprek af met ‘ik vond het echt (echt!) een heel leuk gesprek!’. ’t Zal wel. Leve ik de nerdmagneet.

Neem nu Loodgieter. Loodgieter had al enkele personen die avond vruchteloos proberen te imponeren met zijn mottig gepraat dat ergens blijven steken is op het niveau van een 15jarige die voor het eerst in zijn leven eens erg dronken is en denkt dat hij ieder meiske dat maar in zijn buurt komt een tong kan draaien. Natuurlijk baatte dat niet bij een 20+publiek, en niemand die zich daar voor verwonderde. Maar bij deze: als een meisje na een halfuurtje dansen graag nog eens van haar pintje gaat drinken en zich daarbij op een stoel placeert, is dat geen, ik herhaal: GEEN, uitnodiging om naast haar te gaan zitten en haar helegans uw levensgeschiedenis te vertellen. Als datzelfde meisje dan ook nog eens met haar ogen draait, enkel antwoorden als ‘wijs’ en ‘allez’ geeft, dat na vijf minuten opgeeft om enkel eens de wenkbrauwen op te trekken en subtiel te zuchten als hij vertelt dat hij kunstgeschiedenis gestudeerd heeft en gewoon omdat hij geen zin heeft om te blokken gedurende de examens dan maar loodgieter geworden is, en pas op he, dat hij content is dat hij dat doet, want het geeft zoveel voldoening als de huismadam dan zegt dat ze zij nu eindelijk haar wc weer kan doortrekken, en dat hij tenminste klare resultaten ziet van zijn werk, en, en…

Dan denk ik dat het niet meer dan duidelijk kan zijn dat meisje totaal geen interesse heeft voor u. Beter zelfs, dat ze rondom haar zit te kijken met ogen die Save my Soul-signalen uitzenden en hoopt dat er andere, betere, mooiere en interessantere mensen eens hun levensgeschiedenis komen vertellen. En als je dat ziet he, dan zeg ik: gij daar Brad Pitt-look-a-like, schiet in actie, redt dat meisje van een mentale dood en een eeuwig ik-trek-enkel-nerds-aan-gevoel. Rij voorbij op uw witte paard en neem haar mee, dan hoef ik ook niet mee te maken dat…

…Loodgieter faket dat hij een berichtje krijgt (“oh wacht een berichtje”). Hij haalt zijn GSM boven (“hm, precies toch niet”). Ziet dat ik al rechtsta (“oh nu ik hem toch vastheb, wat is uw nummer?”). Ik kijk hem ontredderd aan, weet echt niet wat zeggen, denk dat hij toch echt niet zo dom kàn zijn. Zeg uiteindelijk dat ik er geen heb en loop weg. Mijn geloof in het jongensdom weeral een meter kleiner.

Maar ge zult zien he: de volgende keer dat een jongen die mij langs geen kanten interesseert vraagt of de stoel naast mij vrij is, dan zeg ik hem dat dat zo is, en dat als hij zich daar zet, de mijne ook rap vrij zal zijn.

Kijk eens hoe stoer we zijn

2006-08-17T16:32:00.000+02:00

Back

2006-08-10T14:04:00.000+02:00

Dober Dan aan u allen. Terug uit Slovenië, en hell wat een mooi land en wat een fantastische reis. Mocht de zin mij niet ontbreken zou ik u allen een relaas geven die jullie direct een oneway-ticketje richting Slovenië zou doen aanschaffen. Maar wegens een nog steeds grote vakantiestemming laat ik jullie het associatiewerk doen…

Veel geluk bij ongelukken, onverwachte ontmoetingen, Triglavski Narodni Park, regen, sneeuwstorm, berghut, boven 2200 m, meren, karst, geen douches, bootjes, slechts 1 pull, rugzak van 9 kilo, ingelopen schoenen, stinkende kousen, watervallen, blijnen, klimmen, dalen, jeugdhostels, geen stromend water, geen douches, Engels, vriendschap, dober dan, fascinerende vergezichten, Adam, mist en wolken, goulash, spaghetti Bolognaise, Belgen, mooie Polen, barbecuende Slovenen, Lasjko en Union, shnapps, verdwaald, meren, Bled, Bohinj Jezero, hitchhiking, vuile boekskes, boottocht, zweet, frisse lucht, vriendschap, uitgewaaid, koud water, beetje gebruind, gespierd, gezond, rust, stilte en mensen tegenkomen die je al zes jaren niet meer zag.

Hijo de la luna

2006-07-27T12:53:00.000+02:00

Beetje leesvoer.. Ik heb het altijd al een mooi liedje gevonden, maar nu ik de tekst ervan begrijp vind ik het nog mooier dan ervoor. Dus voor degene die de legende achter ‘hijo de la luna’ willen kennen, of te weten willen komen hoe het komt dat de maan soms vol, soms half is.. lees gerust verder..

Een vrouw wil graag een zigeunerman vinden, daarom vraagt ze de maan om haar een man te geven. De maan vindt dat goed, echter enkel als ze haar eerstgeboren zoon aan de maan geeft. De vrouw stemt toe. Ze vindt haar man en ze krijgen samen een zoon. Maar die zoon is albino (ahja, want het is het kind van de maan). De man denkt echter dat zijn vrouw hem bedrogen heeft, want hoe kan dat kind nu een bleke huid hebben terwijl zij alle twee een bruine hebben? Na een ruzie doodt de man zijn vrouw. Vervolgens gaat de man met de baby naar de bergen, en laat daar zijn kind achter. Het kind weent en weent, tot de maan het kindje bij zich neemt. En als de maan vol is, dan is het kindje blij. En als het kindje droevig is, dan maakt de maan een wiegje voor hem door zich te halveren en om zo het kindje te wiegen en te troosten. Want luna quieres ser madre… De maan wilt moeder zijn. En ze vind niemand die haar tot vrouw wil nemen.

Een gezamenlijke' oouuuh' is hier wel op zijn plaats.. :)

Vamos a la playa, wo oh oh oh

2006-07-24T12:53:00.000+02:00

Het kamp is voorbij, week twee van mijn Spaanse taal-cursus is aangebroken. Als alles goed gaat leg ik zaterdag een goed examen af, waarna ik de maandagavond naar de Sloveense Julische Alpen vertrek. Een reisje dat vanavond nog zo goed als helemaal gepland dient te worden. Dat alles maakt dat ik vanaf 9 juli (de dag dat ik mijn punten kreeg) tot 9 augustus slechts drie dagen thuis vertoefde/zal vertoefd hebben. En dan in september naar Murcia, op Erasmus voor zes maanden. Aloha, les vacances! Dit alles om te zeggen dat het hier een beetje kalm zal zijn. *wuift nog eens naar iedereen en trekt weer de zon in* (ware het niet dat die zon door een raam op de derde verdieping in een lokaal zonder airco loodzwaar valt).

yess

2006-07-08T18:19:00.000+02:00

*Springt in de lucht en doet een vreugdedansje*
Geslaagd, en goed :)
Ellikom, Slovenië en Spanje, here I come..

Dings van vroeger

2006-07-06T11:22:00.000+02:00

Nu dat lilith het heeft over dingen die wij vroeger allemaal wouden en na veel gezaag eindelijk kregen... en na een week al démodé waren:
In mijnen tijd waren dat:
- Zo van die gigantische haarspelden met van die gelukspoppetjes op. Enkel te verkrijgen in de wereldwinkel of whatever.
Ik kreeg dat niet.
- Gigantische bossen tuten aan een koordje, om dat om uw nek doen en natuurlijk te kunnen stoefen met hoeveel je er had. Later uitgebreid met gigatuten en papflessen. In fluokleuren.
Ik kreeg er vier. Sarah B. had er minstens 100, en allemaal rond haar nek he. De trut :)
- Zo van die pin's met Smiley's op. Ik noemde dat njoebiets. (Newbees? New beats?). Maar weet totaal niet hoe dat echt noemde? Ook in fluokleuren.
- Slijm
Liefst om nog met uw vingers in te prutten zodat het scheetgeluiden produceerde. En ge kon het tegen de muur smijten en er dan weer afhalen. Later werden da van die handjes en voetjes aan een koordje. Wijs!
- Flippo's
Hoeft geen verdere uitleg.
Ik kreeg af en toe wel eens een zakje Smith's! Maar hoe dat er mensen waren die kaften vol kregen...?

mijn oververhit brein

2006-07-05T22:38:00.000+02:00

Ik plak en mn hoofd doet een beetje pijn en ik heb helegans geen goesting meer om nog weg te gaan vanavond. Leve post-examendagen. t Was nochtans koel en cool aan de Leie vanmiddag. En eigenlijk is de 'Leie' de schoonste Belgische rivierennaam. De Dommel valt ook best wel nog mee. Kent ge hèm nog, zo? En de Our dat doet mij denken aan... inderdeed. En van de kleine of grote Nete krijg ik jeuk in mijn haar.
Hé, het regent.
Paraplu's toeklappen en liters water over je gezicht krijgen.
Zoiets doet een mens goed.

Boeken enzo

2006-07-03T21:26:00.000+02:00

Ik hou van kindjes die lezen. Die met open mond in een boek zitten turen en af en toe eens onbewust in hun neus peuteren of hun plakkerige haren uit hun gezicht wegblazen. Kinderen wiens mondhoek af en toe eens vertrekt van medeleven of medelachen. Kinderen die schaterend een passage voorlezen of aanwijzen voor mama, die er vaak de fun niet eens van inziet. Maar meer nog hou ik van jonge mensen die een boek lezen, op de trein, in een parkje, wachtend op de bus. Dat zijn zo mensen die spontaan in de lach schieten en dan schichtig om zich heen kijken om er zich van te vergewissen dat niemand hen gehoord heeft en if so, hen ongetwijfeld freaks vind. Echt, een jongen met een boek, dat is om weg te smelten.. . En meestal zijn dat dan zo van die mensen die uit pure concentratie niet eens zouden horen of zien dat de trein is gestopt, net daar waar zij moeten afstappen. En het meest nog hou ik van de jongen daarnet die met pretlichtjes in zijn ogen zijn boek opensloeg, er een brief uithaalde, hem las, zijn gsm pakte en zei ‘ik heb uw brief gelezen … ik ook van u’. Auwtsch, mijn hart.

Aldus, nu ik tijd heb… eerstvolgende geplande lectuur: Primo Levi – Is dit een mens. Kan literatuurminnend en onbenullige blogslezend Vlaanderen eens zeggen of dat een goed boek is?
(Tales From the Crib-aanhangers, hij heeft ook een boek called: 'Lilith: verhalen’. 't Is maar om jullie warm te maken meer te gaan lezen azo he. )

Finally, it has happened to me...

2006-07-03T16:29:00.000+02:00

Klierkoorts of niet, I did it... ! Ik ben er van af!
En nu ijscrème met minstens tien bollen gaan eten en de solden gaan aflopen. Leve vakantie, leve mezelf!
En leve Maria-Cruz!

Postsecret

2006-06-29T11:33:00.000+02:00

Een site die toch wel pretty cool is en soms hilarisch grappig.. : postsecret. Mensen worden aangemoedigd om hun geheimen (weliswaar anoniem) op te sturen, waarna de 'beste' worden ingescand en elke zondagavond online worden gegooid... dus zeker geregeld eens herbekijken..
Misschien moet ik dat ook maar eens beginnen. Hier met die geheimen!

Anoniempje, xxx

God zegene u en beware u

2006-06-28T14:58:00.000+02:00

Gisteren met de trein terug richting Deinze (na wat overigens een fantastisch examen bleek geweest te zijn – staat een mens daarvoor op om drie uur des ochtends? Het was zelfs een regelrechte aanslag op mijn verstandelijke capaciteiten, zo zeg ik u). Wachten op de mama vooraan ‘t station. En dan de tragedie.
Een non was met mij vanuit Gent-Sint-Pieters meegekomen. Diezelfde non stond ook vooraan ’t station. Meer zelfs, ze wou bellen naar haar klooster, om de hoofdzuster er met de auto op uit te sturen om haar te gaan halen. Maar edoch, zij wist niet dat de laatste telefoonkoten niet meer met geld werken, aber enkel met kaarten. En dat had zij dus niet.
Resoluut snelde ze naar de eerste de beste Lonsdale-bevestigde gabber om hem te vragen hoe die telefoon werkte. ’t Werkt alleen maar met een kaart’ zei hij, en liep weg. Hij kent zijne catechismus nie meer, die jongen. En toen fluisterde God in mijn rechteroor dat ik de uitverkorene was.. om dat nonneke te helpen. Met A-teamdeuntje in mijn achterhoofd, èn met mijn gsm in de aanslag liep ik op haar af en zei ‘...als u wilt hé, dan moogt u wel bellen met mijnen GSM’.
‘Dat ès vriendelijk van u meisken’.
Dus zij dicteerde mij het nummer, vroeg of je een gsm gewoon voor uw mond moest houden. Ik legde haar uit dat het gelijk nen gewonen telefoon was, wijl een oudere vent naar mij keek alsof ik de heldin van de dag was. En knikte goedkeurend (…die jeugd van tegenwoordig is der toch nog niet helemaal aan..)
‘hallo ’t is met zuster Maria- cruz ik sta aan’t station ge moogt om mij komen. (..) ja salu!’
T was een snelle non...
‘Wat moet ik u?’ was haar volgende vraag.
‘Niets’, zei ik.
(Eigentlik beschouw ik het als payback voor al die keren dat ik vroeger in de zondagsmis een kaarske heb doen branden zonder ervoor te betalen..)
‘Allez merci hé’, zei ze.
Zo stonden we daar.
‘En vanwaar komde gij, meiske?’
‘Van Leuven’
‘Hebt ge examens gehad misschien?’
'Uhu’
‘En zijde nu klaar?’
‘Neek, nog eentje’
(…)
‘Ik zal voor u bidden ze meiske, wanneer hebt ge’t’
‘Maandag..’
‘Ewel ewel, ik zal voor u bidden…’
‘Ah, bedankt’.

Vanaf ik dan uiteindelijk de auto instapte stond ze te zwaaien. En toen we moesten wachten om tussen de andere auto’s weg te rijden, nog steeds. En toen we voorbij haar reden nam haar enthousiasme nog toe.
Ik glimlachte, voelde mij een zware tsjeef... en zwaaide terug.
Ma gauw, die zegen heb ik toch al he..

EN NIEMAND PAKT MIJ DAT AF!

Shocking news

2006-06-22T16:17:00.000+02:00

Kinderen voor kinderen zongen van je ‘WIJSJE’ in je hoofd, en ik dacht altijd ijsje!
Ijsje is ook veel wijzer. Wakker met een ijsje! En je dag kan niet meer stuuuuuk (stuk) (stuk), en je dag kan niet meer stuuuuk (stuk, stuuuuuk).
Klik en zing mee! 't is wel van dat kind onder de evenaar dat later vaak een bedelaar wordt...
Ik zweer het u, ik ken nog gans de tekst.

3/6! Ik zit aan den helft woeehoeew

2006-06-18T11:17:00.000+02:00

't Valt mij altijd op bij het openen van msn gedurende de examens: iedereen vindt het verschrikkelijk leuk om naamsgewijs aan de andere mede te delen hoeveel examens hij al gedaan heeft en hoeveel er nog komen moeten.
En eventueel ook nog hoeveel er gelukt zijn en hoeveel men er denkt opnieuw te doen.
Het is lijk of dat ze tegen elkaar opbieden. Wadde, gij maar vijf examens? Kijkt keer bij mij jonk, ik heb er verdomme 14! (8/14! 6/12! 4/5!)
Wat soms ook resulteert in gans uitgebreide namen als ‘5/7 gedaan, 4/5 verwacht, 5/7 gehoopt’. Al dan niet voorzien van een bijkomende uitleg ‘ik zit aan de helft, woehoe!’. (jaja, 6/12 dat is den helft, 3/6 dat ook, we zijn niet dom..). Of 'bijna klaar'. Of: ‘4/6 – liggend in het zwembad en genietend van de zon.’ (Unk? Moet dat dan niet leren..)
Wat is daar nu eigenlijk wijs aan zeg?

Rufus

2006-06-17T20:42:00.000+02:00

Ging hier een enorm ontroerend stukje schrijven over de eerste stappen van ons petieterig kleine en splinternieuwe katje Rufus. Nadat het een ganse middag in ons oude en toch wel warme garage vertoefd had, vonden we dat het tijd werd om hem eens fröhlich und frei in den hof te laten lopen. Maar hij is door de draad van Yolande gekropen, liep daar ergens vast in het immense struikgewas en was niet meer te vinden toen we gingen zoeken.

Adieu Rufus, het ga je goed..

En ja ik vind da erg enal.
We hadden hem lijk nog maar zes uur.

Grr

2006-06-14T20:20:00.000+02:00

Wat een KUTdag vandaag.
Geef mij iets breekbaar en ik sla het stuk.
Kom in mijn buurt en ik bijt.
En hard

Stoepgedichten

2006-06-13T10:39:00.000+02:00

En alweer maken wij de mensen gelukkig.
Niets zo ontspannend als ’s avonds in de nazinderende warmte van een hete juni-dag met zijn drieën kortgerokt en barrevoets de straat op te gaan om te ‘stoepkrijten’. Niet zomaar tekeningen, maar onvervalste boodschappen aan de mensheid. ‘Zag je hoe ik naar je keek en hoe dat kijken dromen werd?’, ‘heeft u al eens gelachen vandaag?’, ‘de zon zakt met al haar warmte nog eens door de stad’, ‘er meer zijn als jij er bent’, ‘richt je hoofd naar de zon en de schaduwen vallen achter je’. Stoeppoëzie. Straatgedichten. Blauwe bloemen willekeurig op de stoepstenen verspreid. Succeswensen voor de examens, en nog veel meer van dat. Mensen lopen voorbij, mensen staan stil, mensen lachen en herlezen het nog eens. Glimlachen bij al die zachte en kleurrijke vrolijkheid. Ook boodschappen voor de deur van het kot twee huizen verder. ‘Wij en jullie, volgende maandag op jullie terras?’ (nadat ze ons een halve nacht door hun wijn-stemming wakker gehouden hebben verdienden we dat toch nietwaar..). En voor de deur van de buren ‘Ein Bisschen Friede?’. Hadden we toch moeten doen. (Update: vanochtend heeft buurvrouw onze vredeswens met meiklokjesgeur weggekuist). De rolstoelgebruiker van de parkeerplaats voor gehandicapten voorzien van een ruiker bloemen en een aangezicht. En bij het kot van de mooie jongen hebben we geschreven ‘de grootste boodschap op de straat is voor jou, krullie’. Met een heleboel pijlen ernaast. Goud zouden we geven om zijn gezicht te zien! Maar goud was niet nodig…
Bij het langdurig stil blijven staan van een auto, niet zo heel veel later, en een bestuurder die met een fronsend gezicht naar ons avondlijke activiteiten aan het kijken was waren we lichtelijk gealarmeerd. Alas, wij door het raam kijken waar hij henen ging. En dat bleek het kot te zijn van de jongen, wiens deur we voor de gelegenheid hadden voorzien van een aangeplakt krijtje. Een mens moet op zulks een lieve berichtjes kunnen reageren nietwaar. De man belde aan, wij zaten met zijn drieën verdoken achter de vensterbank van mijn raam. Te kijken wat hij daar ging doen … en erover te waken dat hij ons krijtje er niet ging af nemen. De jongen kwam buiten en zag de boodschap op de stoep. En oeh, wat een zalig mooie glimlach heeft die jongen. Vervolgens liep hij in het zog van die man naar diens auto, en las de grote boodschap in het midden van de weg ‘u bent ongetwijfeld de knapste’. Weer die glimlach. De man bleek zo zijn vader te zijn, gaf hem een zak propere kleren, stapte terug achter zijn stuur en reed weg. De jongen wuifde hem niet eens na. Hij liep naar zijn deur – verzekerde zichzelf er nogmaals van dat de boodschap wel degelijk voor hem bestemd was - liep terug naar het midden van de straat en glimlachte nogmaals, waarna hij zijn kot binnenliep… een gelukkige mens erbij. Onze avond was goed. In het licht der kaarsjes en met een fles wijn hebben we vervolgens aan elkaar het verhaal van de man en diens zoon verteld.
Maar als u dus in uw leven (en dan liefst nog voor het onweer van woensdag) nog eens in de Ravenstraat passeert, aarzel dan niet om uw boodschap erbij te schrijven. Wij gaan vanavond alvast krijtjes aan de deuren gaan hangen. Wij doen de mensheid goed, that is!

Ik krijg een heel apart gevoel vanbinnen..

2006-06-09T11:21:00.000+02:00

Geluidsoverlast is zo'n typisch, immer wederkerend verschijnsel in iedere blok-juni-maand. Zit je geconcentreerd de theorieën van Mauss, Favret-Saada, Evans-Pritchard en dergelijke in je kop te stampen, dan vindt de buur er niets beters op dan zijn gras af te rijden. Of bomen om te zagen. Of gaten in de muur te boren. Of met zo'n opzijmaaimachientje de kantjes van het gras en rond de bloemperken af te doen. Nu erger ik mij niet vaak aan die dingen, maar als je overbuur opeens beslist om zijn witte siermuur achterin zijn hof (jaja, u leest het goed, een wit lelijk ding met een kijkgat in) ten eerste af te spuiten met een hogedrukreiniger, ten tweede de verf eraf te schrapen, ten derde het voegsel uit de bakstenen te halen, ten vierde er weer bakstenen opsmijten met nieuwe cement, ten vijfde pleisterplakken aan te brengen.. (en de andere fasen moeten nog komen. En let bovendien op de logica achter het gebeuren, which is completely afwezig). Dat vergezeld van om de vijf minuten een klappeke aka geleuter over 't goei weer met iedereen die voorbij loopt en een muziekzender met enkel marginale muziek (Hoooor je het slaan van mijn hart?? Ik vlieg met jou in een luchtballon! Ik heb je mijn hart mijn liefde gegeven, al wat ik had de kleur van mijn leven! De ouuuude man en de zeeee!) dat tussen alle huizen door weerkaatst en zich door je lichtelijk openstaande raam priemt om de concentratie volledig vaarwel te blazen, dan heb je't wel gehad ze. Dan ga je naar beneden, plant om wat te leren in de tuin. Totdat de buur een nieuw tuinhuisje of whatever wilt zetten, vergezeld van muziek, drilboor, hamergeklop,... . En die fucking duiven met hun roekoe-roekoe. En dat gsm-vogeltje. Argh. Ik wil enkel wat rust! Om het appelblauwzeegroengewijs te zeggen: buurmannen zijn smeerlapperij. En ferm.

(hihi en thumbs up voor het prentje :-D )

Zolang

2006-06-04T16:27:00.000+02:00

Zolang je soms huppelt in het openbaar
af en toe dronken wordt zonder reden
Zolang je om de zoveel tijd de grenzen zoekt en die dan kriebelt
zolang gaat het wel goed

(gedicht via)
(afbeelding via)

Eerste keer

2006-06-03T18:39:00.000+02:00

K. kreeg vandaag voor de eerste keer thuis bloemen geleverd. En is daar blij om. :)

Leonard

2006-05-31T20:37:00.000+02:00

Ge hebt zo van die mannen die gezegend zijn met een diepe, rauwe, sexy stem. En die sexy liedjes kunnen zingen. (Waarom vind ik dit sexy? Ik vind dit sexy!). En hoewel Leonard Cohen niet in de buurt komt van Elvis Costello als deze 'I want you' zingt, wil ik gerust wel trouwen met de eerste vènt die dit liedje onder mijn raam op zijn gitaar komt tokkelen...

Suzanne takes you down

to her place near the river

You can hear the boats go by

You can spend the night beside her

And you know that she's half crazy

But that's why you want to be there

And she feeds you tea and oranges

That come all the way from China

And just when you mean to tell her

That you have no love to give her

Then she gets you on her wavelength

And she lets the river answer

That you've always been her lover

And you want to travel with her

And you want to travel blind

And you know that she will trust you

For you've touched her perfect body with your mind.

Doelen in't leven

2006-05-30T18:33:00.000+02:00

Gisteren was het ‘lotgenoten’ op één, met Jantje van Rompuy. Nu ik minstens twee weken buiten strijd ben heb ik tijd om naar TV te kijken he. Nu heb ik nooit erg veel van die man moeten weten – hij liet mensen nooit uitspreken in Schermen enal – maar sinds gisteren heb ik respect voor Jan.
R E S P E C T (+ speekmedaille). Jan moest observeren in een balletschool – één of andere belangrijke in Antwerpen – en een correcte karakterschets van vier 18-jarigen proberen maken. Gewapend met bic en notitieboekje zat hij daar maar, zijn eerste observatie, niet wetend wat geschreven en waar gekeken. Waarna hij naar het kot van één van die meiskes ging en daar compleet niet op zijn gemak zat. Dat deed mij ergens denken aan mijn studierichting. Wij worden ook verondersteld om zaken te observeren en te analyseren, worden daarbij ook in vreemde omgevingen gedropt, niet wetend waar te beginnen en moederziel alleen en verloren. Maar bij ons staat dat op punten. Alleen dat feit al maakte hem sympathiek: Jan is ook maar een mens, weet u wel. En hij deed dat goed. Leve Jan.

En dan dat dansen, ah mijn hartje deed pijn. Ik vind dat zo schoon he. Ik was ook graag zo geworden. Niet dat ik zelf denk dat de danswereld een enorm groot talent aan mij verloren heeft, maar als ik had gewild he mannen, dan stond ik daar ook! Want zoals juffrouw Juanita steevast in mijn rapportjes schreef ‘K. heeft heel veel in petto’ (ze steekt alleen haar gat naar achteren). En ik kan klassiek ballet en buikdansen en Afrikaans dansen en volksdansen enal. Een beetje toch.
Nee serieus, ik heb echt gigantisch veel bewondering voor van die 17- of 18-jarige ‘ukkies’ (wat ik toch was op die leeftijd – en nog steeds , no doubt) die ergens voor gaan : uren repeteren, pijnen trotseren en niet klagen als er eens wat tegenvalt. En dan gewoonweg nadat ze hun einddiploma krijgen een jaar naar Korea of Polen trekken om daar te dansen in een gezelschap. Allez, die weten gewoon wat ze willen jong!
R E S P E C T (+ speekmedaille).

Ik heb bovendien eigenlijk gewoon een enorme bewondering voor alle mensen die iets doen dat te maken heeft met Kunst. Schilderen, beeldhouwen, dansen, muziek, whatever. Ik wil dat ook. Nu ben ik bijna eenentwintig en hey, waar sta ik? Ik studeer en weet niet wat ik er mee ben, sportief ben ik al lang niet meer, ik speel een instrument waar ge alleen maar in een symfonisch orkest mee terecht kunt, en al wat ik vroeger wou doen of wou worden, daar vind ik mij al te oud voor. Ik moet doelen stellen in mijn leven. Doelen, zeg ik u.

...

2006-05-26T18:29:00.000+02:00

Out of order...

Rodin for dummies

2006-05-23T11:56:00.000+02:00

" L'amour n'est pas seulement un sentiment,
il est aussi un art."

- Honoré de Balzac -

Parapluts zijn fijn

2006-05-22T20:15:00.000+02:00

Een treinreis richting Leuven is meestal een combinatie van “Kilometers spoor schieten onder mij door, ik ben op weg naar jou want ik ben weg van jou” en “hij gluurt , hij gluurt, een uur heeft het geduurd, zijn blik die steeds weerspiegelt in de ruit”. Alas, gisteren van dat alles geen last gehad. De trein is fijn!!! – en altijd een beetje reizen. De zon scheen laag op de velden, waardoor al het groen een felle gloed kreeg en nog mooier groen leek dan anders. Dat in combinatie met een grijze en regenzwangere lucht en het passeren van oude half-vervallen stationnetjes in al bijna even vervallen boeregaten, en hey, je reis kan niet meer stuk. In de verte zag ik al een regenbui hangen. Gaandeweg werd de lucht effectief steeds grijzer. In de verte kleurden de wolken zwart. ‘Ha, regen!’ dacht ik. ‘Verse regen!’…waarna regendruppels zo groot als bolketten tegen de ramen opbotsten. Op zo’n moment zou je ‘t liefst je raampje opendraaien, je hoofd en haren in de wind laten hangen en keihard ‘Wihaaaaaa’ schreeuwen terwijl je de geur van diezelfde verse regen opsnuift. Regennevels stegen uit de weiden op. En ondertussen passeerden we Wetteren, Schellebelle, Buggenhout,… . Het licht maakte plaats voor het donker en vijf minuten later reed de trein uit het grijs het zwart in. ‘Ha, onweer!’ dacht ik, ‘een goed onweer!’. Ik heb dat graag. Knallen en bliksems, superharde windstoten en hoe harder de regen naar beneden klettert , hoe beter.

Langzaam reed de trein het station van Leuven binnen. Het onweer was nog steeds in volle hevigheid bezig. Hopen studenten sprongen met een gazetje boven het hoofd de trein uit. Onderwijl als een kind door plassen springend liep ik richting trap. Het regende doorheen de plastieken golfplaten heen - wat de trappen in levensgevaarlijke glijbanen veranderde. Tussen mensen met nat-haar- of ik-heb-een-hond-thuis-geur in liep ik richting uitgang station. Naturellement hadden wel meerdere mensen dat idee. De haastigen liepen dan ook tegen de wachtenden op. Even twijfelde ik om net als zovele anderen ook nog wat te schuilen – waarna ik mijn vuist in mijn zak balde en ‘door de wind, door de regen, dwars door alles heen’ dacht, ondertussen met één hand mijn broek oprollend en met de andere mijn zak door de mensenzee heen loodsend. ‘Nu!’, riep een innerlijk stemmetje, waarna ik het met mijn would-be-bottien adidasschoentjes op een lopen zette. Jas over hoofd getrokken liep ik doorheen de Bondgenotenlaan – zingend dat ik een ‘coward without courage’ was. Tot opeens een jongeman met een uitgelaten ‘hellooww!’ naast me opdoemde. Vanuit m’n ooghoeken bekeek ik hem – herkende hem niet - en met een vragende wenkbrauw en een pretty snauwende ‘ken ik u van ergens?’ wou ik hem van mijn “singing in the rain” weghouden. “Neen.. maar ik heb een paraplu” was zijn antwoord. Aldus is K. – met uitzondering van de schoenen en de valies – betrekkelijk droog thuisgeraakt. Applaus voor de jongens met paraplu’s . Applaus!

En dan heb ik mijn kamer gestofzuigd en gedweild – een mens wil immers een beetje proper zitten tijdens zijnen blok he.

nen ond

2006-05-19T13:23:00.000+02:00

De buurjongen wants to fuck a dog in the ass.
En dat al een uur lang.

*zucht*

You think I'm Hot!

2006-05-17T21:02:00.000+02:00

(via)

Moede nu wat weten? Der is een presentator van Ketnet schuldig bevonden aan het afhalen van kinderporno van tinternet. En daarna keek hij daarnaar hé! De viezerik. Hij kwam in april samen met Heidi Lenaerts van StuBru over naar Ketnet alwaar zij samen een programmaake presenteerden. Allez, dat kan toch niet zijn hé! Heidi voldeed waarschijnlijk niet aan zijn voorkeuren - hoewel dat toch wel een groot klein kind is, vind ik hé!

:)

2006-05-16T11:00:00.000+02:00

Het was reeds lang geleden, maar gisterenavond was het weer zover. Eens te meer werd - aldus de aanwezigen - bewezen dat ik geen humor heb (al vind ik dat zij zich hierin geheel vergissen, naturellement). En dat was toch wel relatief gênant. Met z'n allen rond de tafel, waren we na enkele uurtjes pintelieren aangekomen bij een rondje 'flauwe-lollen-vertellen'. En guess, daar ben ik zelfverklaarde kampioen in..

Rondje 1:

Wat is het mannelijke van soep?? (stilte).
Ik (triomfantelijk): Soep..... met ballekes!!

Evaluatie: Deze viel best nog te pruimen. Lachgeluiden gingen bij 1/4 met diepe uithalen en buikschokken gepaard. 2/4 repliceerden met een welgemeende 'haha' (vanuit de buik jong!). De overigen glimlachten en snoven ne keer.

Rondje 2:

'Hé!!! Der zit iets in uw oor!!' (waarop aangesprokene eens voelt).
Ik (triomfantelijker) "uwe vinger!!!"

Evaluatie: 1/4 (aangesprokene): 'How jom, K.!', 2/4: 'thahaha (minder vanuit de buik maar toch nog een beetje oprecht.). 1/4 'Wat heb ik gemist?'

Rondje 3:

't Is groen en 't heeft veel leute?
(stilte)
XXX

Evaluatie: 4/4: 'Ik versta hem niet..' Mind it - ze komen uit Vlaams-Brabant, Antwerpen en Limburg.

Raadt u maar eens..

(Caramellen moeten zich onthouden van enig commentaar)

Roos

2006-05-15T10:11:00.000+02:00

Ik kan er niets aan doen. Telkens ik dit hoor moet ik een beetje wenen.

Ik heb vanochtend een beetje moeten wenen.

Dichtje

2006-05-13T17:22:00.000+02:00

Ik zou hier een ganse boom kunnen opzetten over de latente onverdraagzaamheid in ons Belgenlandje - ware het niet dat een gedicht soms meer kan zeggen dan een lange monoloog van mijnentwege..

Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden

zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in z'n kop krijgt

zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud

zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die de sigaret aansteekt

zoals liefde met een blik
een aanraking, iets dat je opvalt in een stem

jezelf een vraag stellen
daarmee begint verzet

en dan die vraag aan een ander stellen

Remco Campert

Bloesems in de wind

2006-05-11T17:56:00.000+02:00

"Mijn beste, lieve studentjes, ik geef jullie vandaag maar een uurtje les".

*Staande ovatie in het auditorium*
Hier ben ik weer met het weer (Sorry Frank voor de plagiaat). Maar ik wordt toch zo happy van die zonnestralen op mijn -nog steeds te bleek naar mijn zin- vel. Eén volledig uur minder les, dat betekent obviously een uur tijd om een beejtje te gaan genieten van de pollen en vliegen en leliebellen in het stadspark. Driewerf hoera voor Prof Vandenbroeck, hoera hoera hoera!

"Ik moet naar een congres..."

*Algemeen medeleven in het auditorium*
De duts, in een doef, naar zweet en verschraalde koffie ruikend lokaal een muffe spreker aanhoren, tekeningskes in de kantlijn zitten maken en reikhalzend uitkijken om die laatste zonnestralen nog mee te pikken vooraleer ze volledig plaats maken voor het donker en de subtiele warmte van een bijna-zomeravond. Ochère Prof Vandenbroeck, ocharm ocharm..

"Hopelijk vinden jullie 't niet al te erg.."

*oooh*
Zo rekening houden met ons, zo bezorgd om ons kennispeil toch maar evenredig te houden met de cursusinhoud. Leve Prof Vandenbroeck, leve leve!

Alas, daar lagen wij niet van wakker. Een frisse Looza Ace en Ice Tea in de pollen en hup richting stadspark. Stadspark van Leuven - stadspark waar men graag en plein public elkaar minnekoost - stadspark waar de middelbareschoolstudentjes verplicht rondjes moeten lopen, mèt het obligate dikkertje rood en hijgend vanachter, slechts sporadisch aangespoord door een 'huuup huupp alléééz go go... dikkertje !!". Stadspark, gedomineerd door de zon, de student, de vliegen en de pollen! Stadspark, met de grand boulevard die ergens een beetje naar het Zuiden van Frankrijk riekt. Stadspark met zijn blauwe regen, zijn jasmijn en zijn treurwilgen. Stadspark met zijn bankjes die al dan niet voorzien zijn van blokkende studenten.

....
Of van proffen die normaal gezien op congressen moeten zitten.

Een lach op zijn gezicht, een arm om een al niet meer zo jonge deerne geslagen, voorzichtjes in haar arm knijpend, zittend in een regen van afwaaiende kerselaarsbloesem...

Het leven kan toch schoon zijn, nietwaar?!

Lijstjes

2006-05-09T19:25:00.000+02:00

To do:
- De mooie jongen die iedere dag voorbij mijn raam loopt en mij telkenmale zijn mooiste glimlach schenkt eens durven aanspreken (Ja jij, warhoofdige blonde god - ongeveer 23 jaar - u heeft een fantastisch mooie en innemende glimlach!)
- Iemand zoeken die volgend jaar voor een half jaar mijn mooi, goedkoop en centraal gelegen kot wil overnemen
- Cookies en ferero rocher - ijscrème uittesten (en proberen minder te betalen voor al die ijscrème dan vorige week - slechts tien-euro-budget!)
- Digitale foto's laten uitprinten
- Versche en frisruikende bloemen kopen - hyacinten en paaslelies en alles wat maar naar lente riekt
- Literatuurstudie voor thesis beginnen (dringend, prioritair!)
- Cursussen onderlijnen en blokken
- Trektocht van deze zomer plannen
- Spaans leren
- Lay-out en kleuren van deze blog aanpassen aan het groen van buiten.

Vrije associatie -hey komaan, laat je gaan!

2006-05-05T11:57:00.000+02:00

Majonge, dat weerke!!!!! Doet mij denken aan...

Errebezen me blomsuiker.
ijscrème met bananen.
zonnecrèmegeur,
strandlakens
zand tussen uw tenen,
zomersproeten
blote voeten,
grassprieten met madeliefjes
een fles wijn
een gitaar
Spaanse tapaz
roodbruinverbrandde neus
gele teenslippers
stokbrood met kaas
groene appels
sappige pechen

en examens in aantocht...

Zwart

2006-05-05T10:14:00.000+02:00

Dat zwart is maar donker he.
Wit oranje rood en geel!

Tandzeer!

2006-05-02T20:49:00.001+02:00

Het moest er eens van komen. Na jaren tandartsenloos door het leven gegaan geweest te zijn (olé, leve de taalkoeien!) krijg ik mijn kaken amper van elkaar. Iedere keer als ik iets achter mijn kiezen wil steken (baha! de woordspeling!) krijg ik hevige pijnen en bloedfluimen in de mond. Olé maal twee. Mijn hart boenkt voor dood in mijn rechteroor.
Nadere inspectie: twee stukjes tandvlees die boven mn achterste kiezen liggen, en daaronder ziet het zwart. Zwàrt jongens. En ik poets nochtans goed mijn tanden. En nochtans had ik dit weekend nog geen pijn. En gisteren ook niet. Maar sinds vanmiddag vergaat mijn wereld.
Aangezien ik een stoere treze ben, besloot ik dan maar om te wachten tot dit weekend om naar Deinze-tandarts te gaan. (Randopmerking: als die vent boven je hangt vraag je toch af hoe het komt dat iemand die de goede boodschap zou moeten verkondigen 'voor een goede asem moet ge veel poetsen, en flossen!' zo'n verschrikkelijke stinkende adem kan hebben.)
Ik denk dat ik dood ga zijn als ik zo lang wacht. Helaas vind ik nergens op tinternet een goede tandarts in Leuven city. Dus bij deze een noodoproep/kreet: IK WIL EEN TANDAAAAAARTS. Leuvenmensen die deze blog zouden frequenteren, help mij!

Aush, it hurts..

En ik ben schui van spuiten, boren en tandgatopvullingen enal..

En ik ga een enorme rekening hebben omdat ik zo lang gewacht heb.

En ik ga dat zelf mogen betalen omdat het mijn eigen schuld is.

En ik heb geen dafalgan op kot.

En de apotheken zijn al gesloten.

En ik moet sebiet nog weg.

Trash

2006-04-26T11:18:00.001+02:00

Sta moe op om tien over half zeven. Licht. Wc. Lavabo. En sta met koffie voor het raam. Op de ramen nog de kilte van ochtendmist. De straten zijn vochtig. Leeg. Er is een melkachtig licht 's ochtends vroeg, opdat we niet vergeten dat we in de melkweg zitten. Nevelvlekken wachten om op te lossen.

Totdat zij oplossen gebeuren hier dingen van half zeven 's ochtends. Een verraste vogel komt buiten met een kreet van verbazing, alsof dit de eerste ochtend is. Of de laatste. Totdat de krant uit de brievenbus gehaald wordt, vraag ik mij af...waarom het goddomme zo slecht weer is, terwijl de zon gisteren zo hard haar best heeft gedaan. Damn you, weather!

Parabel einer tattoo

2006-04-23T21:42:00.000+02:00

Marina zegt:
X heeft een tattoo
Sentimentale zegt:
och joh!
Sentimentale zegt:
wa voor iets
Marina zegt:
een vogeltje
Marina zegt:
ha
Marina zegt:
ma wel een tekenigske
Marina zegt:
zo'n kindertekeningske precies
Sentimentale zegt:
en wa is de betekenis
Marina zegt:
geen idee
Marina zegt:
ma k vind lelijk
Sentimentale zegt:
kon hij zijn kindertijd moeilijk loslaten?
Sentimentale zegt:
denkt hij er nog elke dag aan?
Sentimentale zegt:
voordat hij zichzelf in slaap huilt
Sentimentale zegt:
ma mss betekent het wel iets? echt?
Marina zegt:
voordat hij zijn moeder heeft geroepen voor eeen slaapliedje
Marina zegt:
een warme tas melk met honing gedronken.
Marina zegt:
zijn antidepressiva ingenomen
Marina zegt:
Alvorens hij zijn nachtlampje uitknipt
Marina zegt:
wat ziet hij dan?
Marina zegt:
Hoe zware zwarte Juul en lange lome jan zijn rugzakje af zijn rug trokken, en het met een krachtige zwaai in het midden van de vuilbak kegelden?
Marina zegt:
Ziet hij nog steeds hoe Joke met de vlechten stiekem in haar vuistje lachtte en 'loezer' riep?
Sentimentale zegt:
haha
Marina zegt:
Beleeft hij het steeds opnieuw? Dat gehoonlach en gespot met het angstige vogeltje?
Marina zegt:
wou hij het vogeltje dood?
Marina zegt:
Of was het een daad van identificatie?
Sentimentale zegt:
oooooh oh!
Marina zegt:
Thaha
Marina zegt:
k zal't es moeten vragen
Sentimentale zegt:
hihi
Sentimentale zegt:
ja
Sentimentale zegt:
en dan zegt hij
Sentimentale zegt:
M.! je hebt mij doorgrond! dat is de essentie van mijn wezen!
Marina zegt:
marrrrrrrrry me
Marina zegt:
trouw met mij en schenk mij een nageslacht!
Sentimentale zegt:
Laten we ons voortplanten! Right here! Right now!
Marina zegt:
Ik richt als dank een altaartje op voor u, waarrond noveenlampjes en kaarsjes zullen branden, tot welzijn van u en van heel uw kroostrijk nageslacht!
Marina zegt:
Oh X, dat is precies wat ik wil! Wees gegroet en vol van genade. Weest altijd bij mij, zegen mij boven alle andere vrouwen, en zegen de vrucht van mijn lichaam!

Waar was ik...

2006-04-21T15:09:00.000+02:00

Vinnie gaf mij een stok.

Waar was ik…

Ten jeers ago. Dat is zo lang terug als de helft van mijn leven. Waar was ik en wat deed ik een half leven geleden? Ik was tien, zat in het vijfde leerjaar bij meester Erwin. Dat jaar waren wij de eerste klas in de ‘nieuwbouw’. De nieuwbouw waar het volgens de ma van Sarah D. (dat mens was een halve heks met een rode discopruik, die eigenlijk stiekem echt bleek te zijn en resultaat van een toen nog niet geoptimaliseerde hennakleuring) helemaal niet goed vertoeven was. Aardstralen en verkeerde lichtinval bezorgden ons hele klas hoofdpijn. Enja dat was zo, want Nalini had het en Dieter had het en Dries en Andy en Elke… dus dan kon je niet achterblijven natuurlijk. De ma van Sarah D. is vervolgens (echtig ende serieus) met haar wichelroede gekomen, en wou de klas schikken volgens de beste meridianen die doorheen onze klas liepen. Tha, zeg ik! En meester Erwin maar meedoen.
Valerie was mijn beste vriendin. Dat kwam omdat zij ook fan van de Spice Girls was. En wie geen Spice Girl fan was, was almost per defenitie Get Ready of BSB-fan! Maar wij niet, wij waren hip! Ik was Geri en zij Victoria want zij had Zino en Judy kleren – en haar ma droeg Gucci! En Sarah die was Emma want zij had blond haar (voor de rest konden we haar niet af). Mel C wou niemand zijn, dat was een seut. Maar ikkeuh was Geri he. En niet Mel B. ook al had ik de krullen. Geri jongens! Dat was wa een meega-felle! And so was I, huh! Ettelijke uren hebben we versleten: met onze walkman of met de cd op – I tell you what I want what I really really want! Verkleed als wannabe’s (hebde em?) inline-skateten wij naar buiten al ‘Girl powaah!!!’ roepend.
En in de winter was het Nick Cave en Kylie (?) Minogue. Die zongen een duetje. When he call me the wild roo-hooose. Ik was Nick en Valerie Kylie. “For my name and I lie a day!” riepen wij toen. Dat klopte wel niet.
Film “Striptease” zien liggen en het beduidende tekentje ‘enkel boven de 16’. Video opgelegd. De mama van Valerie was boos.

Five jeers ago. Dat was ’t vierde middelbaar: MTWi bij Lavaert. Lavaert was een begrip jongens. Een begrip, een fenomeen! Lavaert met de immer wederkerende rouwranden onder zijn nagels – van aan zijn gat te krabben haha -. Met zijn wit Einsteinhaar en de most impressing zakken onder de ogen ever seen! Vierde middelbaar, nostalgie. Het leukste middelbaar ooit. Met de boot naar de Secret Wartime Tunnels in Dover. En daarna Chaucer achterna met zijn Canterbury Tales. Tussen de speeltijd vaak naar het station geglipt om een kriek te gaan drinken. Of om Magnums te kopen. Veel leute in de klas, dat vooral. Op ’t einde van het jaar moesten er tien van de twintig naar een andere school. An en Els waren mijn beste vriendinnen. Nieuwjaar samen gevierd en naar de Exorcist gekeken. En daarna naar Mathilda van Roald Dahl, omdat we steeds maar dat hoofd een bocht van 360° zagen nemen, en letters op buiken zagen opdoemen. Dieter was mijn vriendje. Vriendinnen en feestjes misbruikt om bij hem te zijn. Pieter was verliefd op mij. Ik maakte lijstjes met wie ik wel eens samen zou kunnen zijn. Kreeg briefjes en sjiekebakringen van DD. DD deed dat bij iedereen. “DD geraakt nooit van straat”, zeiden we. We kregen gelijk.

One jeer ago. Zat ik in tweede kan. Afrikanistiek. In Gent. Wij leerden Lingala - Sango nini - en Ciluba - mungàngà ùdi ùdya dyâmpa - ook een beetje Arabisch. - as-salamu ‘alaykum. Ik besliste om het jaar erop iets anders te doen. Zaten te vloeken op Kabuta en deden verder genen zak. Ik en Hanne deelden een duplex. Vertelden elkaar wat we zelf voor ons eigen niet dierven toegeven. We gleden constant uit op onze draaitrap, kookten minstens één keer per week fishsticks met spinaziepattatten en massa’s mayonaise. Ik zat veel bij Nele en Nele had veel politie op bezoek. Door haar marginale buren. Ik zat nog in Gent jongens, dat was wijs! Gent wereldstad! Ik ging nog gaan lopen in’t Citadelpark. Met Hanne op haar fiets erachter. Veel homo’s tegengekomen in het park. En twee blote pietjes.

Feesje

2006-04-20T17:44:00.000+02:00

And funny it was!

Spreekwoorden

2006-04-12T19:33:00.000+02:00

Omdat ik het zo wijs vind...
"Al draagt de aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding"

En u... wat vindt u het wijste spreekwoord ever?

(ben into beestjes deze week..)

Pappehaai

2006-04-11T20:13:00.000+02:00

Johnny's papegaai is dood. Dat beest lokte nogal reacties uit van de klanten. Eén keer dreigde men zelf om de volksgezondheidinspectie op het eerder vernoemd café af te sturen.
Wijselijk besliste Johnny om Tommeke, formerly know as a papegaai, mee te doen naar hun appartementje aan de zee.
't zou hem goed doen, dacht hij.
Aan de zee is Tom met zijn pootjes in de kooi blijven hangen. En hij heeft een hele nacht tegen de zwaartekracht in gefladderd, tevergeefs..
Echt jammerlijk voor dat beest, maar haha Johhny, Eat this! :)

(*Doet een gebedje voor Tommeke*)

Zoek

2006-04-10T19:33:00.000+02:00

Ik zoek een kamer in Uppsala, Zweden. Voor het eerste semester volgend jaar. En misschien ook iemand (ook Erasmusstudent?) die het eventueel ziet zitten om een kamer (en de kosten van die kamer) te delen...

(400 euro per maand voor een kamer???!!! Aa-ii-aaaa...)

Google: doe uw werk!

De Koffiekanne

2006-04-07T20:34:00.000+02:00

Ik stond vanvoor in het auditorium. Twee puberale kerels zaten right in front of me. 'Psssst', zei de ene. Ik negeerde hem terwijl ik een tomaatimitatie deed.. Met luide stem ratelde ik de belangrijkste antropologen uit de geschiedenis af. "En Malinowski, die..."

'Pssst', zei er weer zo'n gast. Mijn krijtje beefde en schudde, maar stoer als ik was deed ik gewoon voort.. terwijl ik eigenlijk wenste dat de marteltuigen uit die kamer in het gravensteen nog gebruikt mochten worden. Vooral dan die duimschroeven, ha! Ik haalde diep adem, stelde een vraag... en ... niemand antwoordde. Vastbesloten om er iemand uit te pikken, keek ik naar die twee gastn vanvoren. 'Pssssssssssssssssh', zeiden ze, terwijl de ene zijn ogen ronddraaiden en de andere schuim op de lippen had.

'Pssss'!
"Eikels!", dacht ik, waarop ik onbeheerst en tegen alle pedagogische principes in met een kracht die Pakistan nog eens zou kunnen platleggen hysterisch "ZWIJGGG!!" riep richting twee pubers....

En ik schoot wakker. Van mijn eigen stem, tha!

Roerloos bleef ik in mn bed liggen. Hmm, psycho-analytisch gezien heb ik dus een heilige schrik om vanvoor in de klas te staan, redeneerde ik. Alas, ik ging maar weer slapen..

'Pssss'

En deze keer droomde ik niet meer. En toch was daar weer dat geluidjen. Waarop ik mijn dons van mij af smeet, daarmee de lamp op de grond kegelde, vervolgens mijn lamp opraapte en het licht aan deed. Niets te zien. Maar het pssste weer. Met mijn benen half in bed, richtte ik mijn oor richting tafeltje. Richting koffiekan. Daar was het weer... 'Aha!!! Bastard!!', riep ik vol euforie. (Wat zoveel betekende als 'gevonden! Ahaha!'. Ma laten we voor het gemak stellen dat min blommekeskoffiekan mijn imaginair vriendje Juulke was. En die is wel degelijk een bastard.). Met één handbeweging draaide ik de knop van de kan los. 'Psss' zuchtte de koffiekan voor de laatste keer..

Dus laat ik er maar eens een moraal van het verhaal in smijten: drink nooit koffie alvorens u gaat slapen. U ziet waar het toe leidt..

Mededelink

2006-04-05T21:54:00.000+02:00

"Knoezig" bestaat... wèl!!!

Ze zeggen...

2006-04-04T16:48:00.000+02:00

...dat slechts 1 op de twintig mensen zijn rechterarm boven de linkerarm kruist bij het armen-kruisen. (I do , I do! En ik heb (zie afbeelding) mijn gelijke gevonden...)

...dat als je rechtshandig bent, je je sjakos ook rechts draagt. (I do not)

...dat het fysiek onmogelijk is om aan je elleboog te likken.

...dat je pupillen verwijden als je iemand graag hebt. (Schijnt te kloppen. Is bij ishku klaarblijkelijk anders.)

...dat uw hoofd scheef houden op een sollicitatie / examen u steevast méér kans op werk / punten oplevert. ( Hmm )

...dat je om je eigen adem te ruiken, je met het achterste van je tong over je pols moet gaan en dan rieken. (Niet aan te raden)

...dat het lokken-in-je-haren-draaien de ultieme verleidingstruk is. (En dat zal ik nog eens moeten uittesten...)

Virtuele alter ego's...

2006-03-30T10:55:00.000+02:00

We zaten met ons vijven in La Paz een koffie te drinken. "eey keb under emailadressn noh nodeh", zei ik hen. Ik moest hen immers nog mailen met de uitnodiging voor mn kotfeestje. Jan pakte een bierkaartje en liet het rondgaan. Ik kreeg het terug. Ik was blij.
Thuisgekomen wou ik ze alras opslaan in mn adressenboek. Aber helaas!

Wie was The rikki rockchick? Anreopmoes? Teddy Tender touch? Oe Jee... Of hoe een mens door zijn e-mailadres te creëren uiting geeft aan het verlangen een subliem alter ego te bezitten.. maar enkel een 'hahaha' mijnentwege uitlokt :).

Nu, door in gedachten de baan van het bierkaartje na te gaan weet ik wel weder wie wie is. Thaha! Teddy tender touch! Haha!

J&M

2006-03-29T15:01:00.000+02:00

Binnen twee weken ons J&M-kotfeestje... ofte Johnny-en- Marina kotfeestje.
Ik zoek nog een Johny en Marina voor op de uitnodiging..
Voelt iemand zich geroepen om een foto van zichzelf of zijn vrienden te trekken?
Dank

(Tips mbt "Wat heeft een Marina - buiten haar Buffalo's - aan" ook steeds welkom...)

Grr

2006-03-26T13:18:00.000+02:00

Kijk, ik moet iéts doen om centjes te verdienen. En daarom ga ik iedere zondag gaan werken in een cafeetje niet ver van Deinze City Downtown.

En ik deed dat graag. Vroeger toch. Recentelijk kregen we nieuwe bazen. 't Leek me dat dat allemaal wel ging meevallen. Nieuwe kas, een echte muziekkompjoeter, een nieuw koffiemachien, nieuwe biersoorten, minute maid ACE, en nieuwe slaatjes, olé!

Maar dat was buiten the mean and evil Johnny gerekend. Johnny (zeg maar John) is een klein dik ventje met stinkende adem en snor. Daar moet ik zowizo al niet van weten, maar had hij nu vriendelijk geweest dan kon ik hem zijn uiterlijk nog wel vergeven. Maar dat is hij dus niet.
Niet alleen zit hij constant op je vingers te kijken of je op de juiste knopjes der kas duwt. Of er wel nootjes op je plateau staan, of er wel een advocaatje bij de koffie staat. (God die advocaatjes, ik zou ze...).

Maar beeldt u zich eens hetvolgende in...

Situaatsie 1:
Er komt een hoopje nieuwe mensen binnen. 10 seconden erna staat hij al met zijn wijsvinger op je schouder te tikken: 'nieee-hieeuuwee meenseeeeen! Ga je er nog bij gaan ofzo?'
'Maar Johnny, ze zitten nog niet neer'
Waarna een errug verongelijkte blik volgt, (betekenend: Wàt? een meisje dat mij tegenspreekt? You dare...), gevolgd door een zucht die ze tot het ander eind van het café wel moeten voelen, en een blik die in een ongecontroleerde 'hell!' - reflex richting plafond schiet.

Situaatsie 2:
K. hier heeft dorst. En als een mens dorst heeft moet hij drinken. En liefst iets lekker ook. dat verdient ge wel als ge constant moet rondhotsen, niet? Dus voornoemde ACE komt daarvoor in aanmerking. Maar nen mens zou voor minder niet meer durven drinken..
"Aha, dorst?"
"Jaha, 't is dan ook druk he."
"Ah, ik heb nog geen dorst"
"Allez gij.." (denkend: Als ge uw poten niet uitsteekt kunde geen dorst krijgen he.)
"Ja... Zeg maar, typt gij dat wel in, als gij iets neemt om te drinken?"
"Ahja gelijk dat ge zei"
"Aah ma ge doet dat verkéérd! Dat moet dáár!"
Note: iedere week verandert dat dus he. De ene keer moet dat onder 'gratis' ingetikt worden, de andere keer onder 'personeel' en gisteren was't dan een streepke zetten op het prikbord in de keuken..
Pak je een uur later dan maar een watertje, dan zie je hem echt denken: 'god, is ze weer aan't drinken, ja? Ze weet zij niet wat dat ons kost, zekers?'

Situaatsie 3:
Het is koud buiten. En dan wilt een mens wel eens iets warms drinken. En iets alcoholisch. Een Irish coffee leent zich hier uitstekend toe, isn't it? I admit, der kruipt meer tijd in om zoiets te maken dan om pakweg een cola uit te schenken. Maar als ge dan op 't einde van de dag een zware zucht hoort, gevolgd door "ik heb zèsènveertig! ... 46! Stel u voor... Irish koffies moeten maken vandaag! Dan denkt ieder ander normaal mens toch ook 'zit ge dat nu echt te tellen?'
En 't toppunt is dan nog dat hij bijna niets anders moet doen dan die Irish Coffees maken. Want zelf zijn gat opheffen en de bestellingen gaan opnemen, borden gaan afruimen, tafels gaan afvegen, stoelen goed gaan zetten, onderleggerkes gaan plaatsen, koffieplateautjes naar de afwas brengen en ginds ook alles stapelen, rekeningen gaan brengen, af te rekenen, glazen te spoelen, bestellingen klaar te maken,... is te veel gevraagd, want waarvoor betaalt hij anders zijn personeel?

Situaatsie 5:
Je werkt al twee maanden bij hem. Nog steeds kan hij je naam niet onthouden.

Situaatsie 6:
Het is half tien 's avonds. In het café zitten nog maar drie klanten. Achter de toog staan twee mensen, in de keuken ook twee en aan de afwas ook één. Dan is de enige normale reactie toch van 'stop maar voor vandaag.' Maar neen, eerst moet er gegeten worden...

En wij krijgen geen eten verdomme! Na 7 uren constant heen-en-weer-lopen wilt ge ook wel eens gaan zitten, denk ik zo..

Geef toe, ook u zou zot komen!
Hanyway, 't zal daar voor mij niet meer al te lang moeten duren denk ik...

Afrikaans voor gevorderden

2006-03-24T11:19:00.001+01:00

Wiii, kinderliedjes!
Las deze ochtend een postje op kerygma, over kinderliedjes. Mijn gemoed schoot vol. Niettegenstaande het kloteweer, werd ik zowaar happy van de mooie herinneringen aan onze speelkoer-tijd. Kent u deze nog?

(en van je handjeklap!)

Domeletala letalambo sweedes domelet, lalet, lambo
swiedes domeletala let alambo swiedes domelet!

OF

Impompi poedelie poedelaska impompiii, impompaa
Impompi poedelie poedelaska impompiom piom pa!

(optioneel: Academici academici a boem bam boem bam bei, olei!)

OF

Sweet sweet baby, sweet sweet, ole ole!
Dam dam baby, dam dam, ole ole!
Ienemiene jakkadee, ienemiene jeah jeah (X2)
Oekaba oekaba oe oe oekaba (X2)
Schele ogen neusje toe mondje open deurtje toe!

Ik word hier zowaar helemaal nostalgisch van.
Volgende week: springtouwliedjes, that is! :)

Ha!

2006-03-23T13:36:00.000+01:00

Emiliana

2006-03-21T18:32:00.000+01:00

Het liedje wil maar niet uit mijn hoofd...

But if you stay, I'll make you a day
Like no day has been, or will be again
We'll sail on the sun, we'll ride on the rain
And talk to the trees and worship the wind
But if you go, I'll understand
Leave me just enough love to fill up my hand
If you go away, if you go away, if you go away.

Emiliana Torrini - If you go away

Hiiihi

2006-03-20T12:57:00.000+01:00

Dat treinreisjes zelden een hoog amusements- gehalte hebben, dat is alom geweten, I suppose.

Vandaag echter niet. Nein, ik zat niet op een of andere trein met funny conducteur oder funny medegezellen. Naast mij zat een koppeltje mensen-op-leeftijd. Gezamenlijk een kruiswoordraadsel aan't invullen. And THAT was funny.

Meetje: "vogelproduct"??
Peetje: ".... STRONT!"
Meetje: "Nee, 't heeft maar twee letters..."

(Terwijl je keihard in jezelf 'Aargh! ei!! EEIIII!!!' zit te roepen.)

Nog eentje...

Meetje: "een sneeuwschaats?"
Peetje: "Hu, hoe kunde nu schaatsen in de sneeuw, een schaats is toch voor op ijs?"
Meetje: *maakt een ski-stok-beweging als hint*
Peetje: "Een langlaufschaats"

Tiihihi!

Bomma's eten graag paarden!

2006-03-18T21:40:00.000+01:00

Ik had J. in geen tijden meer gezien! Was dus hoog tijd om nog eens samen af te spreken. Op de laatste moment dan maar beslist om een optredentje te gaan bezien. In Lovendegem. Niet dat ik erg veel nieuws onder de zon verwachtte, beetje gitaren en drum en een schreeuwerig pubertje vanvoor... en voor het overgrote deel klopte dat ook. Maar meer dan een eervolle vermelding gaat toch naar (vincent) aka vincenttussenhaakjes! Feel-happy muziek noemen ze zoiets. Eindelijk eens iets niet-alledaags, met een werkelijk fan-tás-tische blazerssectie. En in het Nederlands. En niet ingewikkeld (bekijk die teksten! Ahaha!). Ik ben vóór! Definitely vóór! En als u er nog van zal horen, ik was de eerste die erover schreef.. .

(Enja, ik ben ook wel een beetje vóór Rien-met-de-gitaar... )

Nostalgie

2006-03-17T09:47:00.000+01:00

't Is vrijdag, en zoals iedere vrijdag is het markt. Vrijdagsmarkt. In Leuven.
Goedgezind als iedere vrijdag stap ik richting markt. Meerbepaald; richting snoepkraam. Zo'n snoepkraam met een oude snoepmadam die in puntsnoepzakskes nog goede oude spekken en karamellen verkoopt. Naast smurfen en aardbeien en andere brol.
Dat snoepmadammetje heeft lekkere snoepen. En dan meerbepaald 'violettes Gicopa'. Rode rechthoeken met citroenzuur errond. En erin. Smoeletrekkers dan, maar minder zuur. En juist daarom minder goed.
Daarom dat ik iedere vrijdag opnieuw met lichtelijk schuldgevoel 'tedju, ik wil er èchte!!!!' zit te denken. En geen fakers. En de èchte, dat zijn zo van die rode bollen met een wit poederlaagje en zuur langs buiten. Zo van die smoeletrekkers waarvan je er maar drie na elkaar in je mond kan steken voor je het niet meer kan houden van het zuur. En een voorraad speeksel aanmaakt om de volgende zuurbol in te laten weken, zodat het zuur er af gaat. En als het ècht goede zijn, beginnen je ogen te tranen en je neus te lopen. Dan blijf je er in een njam!-zuurbollen!-bui van eten tot je tanden pijn doen en je smaakpapillen de komende week niet meer naar behoren functioneren. Omdat ze eraf gezuurd zijn, natuurlijk. En dan kan je niet meer drinken want dat doet zeer en niet meer eten want dat doet zeer, en aargh ze zijn zo lekker!
Ik wil terug zulke zuurbollen. Dood aan de fake-zuurbollen.
Maar ik vind ze nergens meer...

Tweer

2006-03-17T09:37:00.000+01:00

Non à la dictature des pulls sur les épaules!

Eurozong

2006-03-16T09:40:00.000+01:00

De Finse inzending voor Eurosong al gezien?

Lijkt een beetje op Britney Spears in metal-versie.
Mwaha.

Hierzo

Der Frans

2006-03-15T10:00:00.000+01:00

Frans C. is een fenomeen. Hier op kot toch. Hij is tevens ook onze kotbaas. En van een rare soort. Geeft altijd op ongepaste tijden ongepaste commentaar, die bovendien vaak nergens op slaat.
Gisteren zaten we gezamenlijk in de keuken, een beetje ons beklag te doen over de Fraans. De Fraans heeft het namelijk niet zo bekeken op privacy. Klopt op de deur en komt zonder antwoord af te wachten binnen. Dat hij zo ooit eens een studente in een redelijk intiem moment gestoord heeft, lijkt hem niet te deren... en daarom doet hij het nog steeds. Maar ach, gisteren kwam hij toekijken op hoe ze de chauffage maakten..
Nu had der Frans vorige week een artikel uit de gazet geknipt, en dat opgehangen in de keuken. Titel van het stukje was "Eco-politie controleert kot", wat eigenlijk gewoon 'nuttige wenken voor een kotstudent' waren, oeeuwjeeah. Gisteren stond Frans voor de deur. "Wiiii, hier komt de eco-politie! (ja, van rijmen heeft onze Frans wel kaas gegeten). Wat bij mij een wenkbrauw-optrek -reactie uitlokte. "Haha", lachte Frans met zijn eigen grapje. "Veel energie zult ge deze week wel niet verspild hebben he! Ge had geen verwarming!".
Ik kon hem slaan.

Manic tuesdays

2006-03-14T20:12:00.000+01:00

Ik vond het wel tof. Inspiratieloze maan - en andere dagen overkomen mij herhaaldelijk.

Daarom stoor ik u in de komende 3 minuten met antwoorden op volgende vragen...

Heb je ooit een beugel gedragen? Welke herinneringen heb je aan die periode?

Uhu. Including buitenbeugel ’s nachts. Die ik bewust in het meest spannende gaatje deed omdat ik dacht dat hoe meer zeer het deed, hoe beter het was. Lees: hoe sneller ik er vanaf zou zijn. Dat ik daardoor mijn tanden zo mogelijk nog schever trok realiseerde ik mij echter pas na 2 en een halve lange jaren op zijn blokjes door het leven gegaan geweest te zijn. (taalkoe?).

Ben je in het bezit van littekens? Welke?

Meerdere. In opklimmende volgorde...

Achillespees: door steeds maar die blijn die ik in Schotland opliep open te lopen (te spannende schoenen?).

Vervolgens staat het op mijn knieën vol met littekens. En mama smeerde die steeds vol met rode jood. U weet wel wat dat is. Verder op mijn linkerbovenbeen eentje van 7 cm, daterend uit de derde kleuterklas bij juffrouw Bea. Die had ons nog zo gewaarschuwd dat we niet op de banken mochten lopen. Het had geregend en de planken waaruit de bank indertijd bestond waren verrrrry slippery. K. heeft daar een lelijke val gemaakt. En het maar niet aan de juffrouw durven tonen. Ik mocht er immers niet op lopen.

Rechterhand: een rond plekje. Ooit eens een wratje gehad daar. Dat moest weggevroren worden. Wat resulteerde in een opgezwollen luchtbel waarin het wratje dreef. Ik heb dat opengestekt en afgeknipt.

Kin: Vlaamse Ardennen, 2^e leerjaar. Al fietsend wees mama mij op het mooie landschap. Ze had beter naar de steen gewezen die voor mijn wiel lag. Ik bijgevolg bloedend als een rund bij een vriendelijke madam haar witte washandjes volgebloed en haar trommelvliezen kapot gebleit. En later ook die van de dokter. ’t Is geplakt geweest. Daarom dat ik ook niet snap dat het lijkt op een piratenlitteken, including de horizontale streepjes.

Linker onderlip: K. vond het vroeger heel leuk om te slieren op haar kousen. En van je “Wiiii, ik heb zeker drie meter geslierd!”. Tot ik tegen 15 km per uur met mijn lip tegen de hoek van de keukentafel botste. Dat deed zeer. Ik heb wel een playmobilindiaan gekregen omdat ik zo flink was geweest toen de dokter mijn lip weer moest toenaaien. Slim bekeken van de mama, zo na dat kin-incident.

Linker mondhoek: een cystje laten verwijderen. Stomme plek. Irritant ook.

Heb je ooit iets gebroken?

Nieje. Ik drink veel melk. Ik kan tegen een stootje.

Teloefening: hoeveel dagen heb je in dit leven al in een ziekenhuis doorgebracht als patiënt? (geboorte niet meegerekend)

Euh, dat moeten drie dagen geweest zijn. Een eerste keer twee dagen ten gevolge van een hersenschudding. Wij hadden een trapeze aan onze schommel hangen. That was fun! Ik nam een aanloop, hijste mijn benen tussen mijn handen, haakte vervolgens al heen-en-weer-slingerend mijn benen over die trapeze. En liet los. Dan hing ik ondersteboven en handsfree te bengelen. Tot ik er afviel dus.. En dan nog eens voor mijn wijsheidstanden ook,…

Hou je wel of niet van televisie-programma's waarin open en bloot wordt geopereerd?

Eeuw, eerlijk gezegd, ik heb er zo nog geen enkel gezien. 't Zal aan het gebrek aan TV èn kabel liggen...

Het leven zoals het is wanneer de chauffage stuk is...

2006-03-14T09:45:00.000+01:00

Het lukt hier bijna niet om te typen. Koude vingers en zo. Dikke jas en twee pulls aan. Ik zie zelf wolkjes als ik uitadem.

Vannacht met muts aan geslapen. Fleecedekentje gaan schooien bij klasgenootje. Waande mij in Alaska ofzo toen ik mn bed in kroop.

Gisterenavond met zijn allen gegeten in de badkamer. Daar staat immers een elektrisch vuurtje. Daarna potten water op het vuur gezet. Zodat we het in de keuken toch wat warm zouden krijgen. Het baatte niet veel.

Vanochtend choco eerst in microgolf moeten steken om te ontdooien. Daarna douche gepakt en momenteel is mijn coiffure hard en stijf. Op het randje van bevoren.

En mijn neus liep.
En loopt nog steeds.
En blijft maar lopen...

Maar vijf minuten geleden stonden opeens de chauffagemannen hier voor de deur. Heb ze koffie gegeven en gevraagd of ze zich een beetje konden haasten. En wanneer we het terug warm zouden hebben. Ze wisten het niet zeker. Chauffage verouderd enzo.

Maar hey, ik heb nog een kersepitkussen!

(Als het er niet meer is, blijkt wel hoe hard je het nodig hebt...)

RIP

2006-03-10T09:49:00.000+01:00

Hij was al een tijdje op het einde van zijn krachten: kraakte, reutelde en piepte.
Sinds gisteren heeft hij de geest gegeven....

En nu is het hier zo godverdoms koud op kot!

O

2006-03-10T01:00:00.000+01:00

O, ik weet het niet
maar besta, wees mooi.
zeg: kijk, een vogel
en leer me de vogel zien
zeg: het leven is een brood
om in te bijten en de appels zien rood
van plezier, en nog, en nog, zeg iets.
leer me huilen, en als ik huil
leer me zeggen: het is niets.

Herman de Coninck

DCFC

2006-03-08T09:25:00.000+01:00

Love of mine some day you will die
But I'll be close behind
I'll follow you into the dark

No blinding light or tunnels to gates of white
Just our hands clasped so tight
Waiting for the hint of a spark
If heaven and hell decide
That they both are satisfied
Illuminate the NOs on their vacancy signs

If there's no one beside you
When your soul embarks
Then I'll follow you into the dark

In Catholic school as vicious as Roman rule
I got my knuckles brusied by a lady in black
And I held my tongue as she told me
"Son fear is the heart of love"
So I never went back

If heaven and hell decide
That they both are satisfied
Illuminate the NOs on their vacancy signs

If there's no one beside you
When your soul embarks
Then I'll follow you into the dark

You and me have seen everything to see
From Bangkok to Calgary
And the soles of your shoes are all worn down
The time for sleep is now
It's nothing to cry about
Cause we'll hold each other soon
The blackest of rooms

If heaven and hell decide
That they both are satisfied
Illuminate the NOs on their vacancy signs

If there's no one beside you
When your soul embarks
Then I'll follow you into the dark

- I follow you into the dark - DCFC -

En volgende keer spring ook ik op het podium om de zanger en gitaristen om de nek te vliegen...

Reklaam

2006-03-02T16:53:00.000+01:00

Dit vond ik best wel leuk...

Droedel

2006-03-02T12:20:00.000+01:00

We waren wel degelijk vreent goew bezig gisteren. Hebben de anderen een poepje laten ruiken (Waarbij ik mij afvraag of poepje hier het lichaamsdeel is of dat dit een noord-nederlands synoniem voor 'kakje' is ...) en dan wel voornamelijk in de - aha aha - droedelronde! Maar door deze hebben we dus niet gewonnen. * Snif *

Quote van de dag...

2006-03-02T12:08:00.000+01:00

"Als ik er in bijt lopen alle stronten eruit."

Hi hi

De geneugten des levens II

2006-02-28T20:26:00.000+01:00

Vorige week zat er nog maar een kleine verzakking in de straat. "Geen probleem" zeiden de mannen van 't stad, "we spuiten daar wel een laagje asfalt op". Aldus geschiedde.

Vrijdagochtend verbodstekens en waarschuwingsborden: Omleiding. Werken: van 7u30 tot 16u.

Gisterenochtend, mannen van de riool of whatever een putje zien graven. "We zitten met een lek".

Vandaag ligt 4 meter straat open en ligt er een put zo groot dat het sint-pietersplein er een puntje aan kan zuigen (ahum). Wat dus inhoudt dat ik hier langer dan een week geen auto's zal horen passeren, en ik aldus laaaaaaang zal kunnen uitslapen.

*doet vreugdedansje*

Tafels en stoelen langs de kant!

2006-02-25T11:57:00.000+01:00

“Mama, we mogen naar ’t Swingpaleis kijken he! He mama! Mamaaa?”

“Wadde?” riep de mama terug.

“Hewel, dat we pas na het Swingpaleis in ons bed moeten he?”.
*gestommel van de trap* “Ahja, ze mogen kijken. ’t Is vakantie he, volgende week. "

“Ja en het bestaat tien jaar dus ’t zijn feestuitzendingen!”

Hmm, dus dat betekende dat ze nog tot 22 u mochten opblijven. En hell, het Swingpaleis. Nu heb ik de vrijdagavond nooit tijd om naar TV te kijken. En mocht het zich eens voordoen, dan niet het Swingpaleis, oooohnee. De ondraaglijke lichtheid van dat programma irriteert mij al vanaf minuut numero uno met Felice zijn spagaat-sprong. Waarop hij vervolgens naar zijn overigens weinig verhulde danseressen moet kijken om gelijk te zijn met hen in het “draai-de-handjes-rond-elkaar-en-beweeg-je-romp-van-links-naar-rechts.” - bewegingen. En dat is zielig. De enige keer dat ik een fragmentje van die ‘nieuwe afleveringen’ heb gezien, was toen we filmpje gingen kijken met een paar vriendinnen. En juist op de moment dat we de TV aanzetten toch wel opeens niet Get Ready op het scherm verscheen zeker. Get ready! Oeejeah. Dan hebben we toch maar eventjes gekeken. Al was het maar om onszelf nogmaals ervan te overtuigen dat Jimmy homo is.

Maar gisteren dus Swingpaleis. En wat hebben we gezien?

- Roxane. Argh, ik kan die niet zien he. Moest ze daar eens in ‘tha pit” aka de piste gaan staan om Melissa Etheridges “Like the way I do” te verkloten. Gigantisch te verkloten. Inclusief ik-wil-Sergio (en de andere ‘jongens) -eens-met-mijn-charme-van-zijn-stoel-doen-vallen. Wat jammerlijk faalde btw. Sergios gezicht was trouwens grandioos grappig toen ze dat probeerde. Wat dan voor een momentje het Swingpaleis tot iets met een iel heug amusementsgehalte maakte.

- Wouter. U weet wel, die blonde jongen die zwart geworden is. Een greep uit de replieken van het overigens hoogst intelligente babysitkindje van 10 jaar: “EEEIIH, dat is een lelijken he, K.?” tot “Hoe oud denk je dat die is? Hij ziet er pas 15 uit! En dat weet ik want ik heb een neef van 15 en die lijkt erop.”, “Vinde gij dat mooi, K., dienen T-shirt dat ie aanheeft?”

- Jody - que si que no – Bernal. Wahaha, een oorring. Wahaha, overduidelijk zo gay als iets . Felice : “En Jody, zing je het nog steeds, dat liedje?” , “Ja absoluut Felice.” Hij had ook geen andere dan dat ene, me dunkt. En dan de danseressen: met een fluitje! Que si (fwietfwiet) que no (fwietfwiet),…

- Véronique de Cock. met C O C K.

- De danseressen! Less is more, waarschijnlijk. Maar het reduceerde het Swingpaleis wel bijna tot het Stringpaleis. En dat terwijl er nog jonge babysitkindjes kijken. *schudt meewarig het hoofd*.

Hanyway. Eén aflevering per jaar bekijken gaat nog. Maar een tweede keer? *Aargh*

Carnavalala

2006-02-25T11:11:00.000+01:00

Ik verschoot nogal gisterochtend bij het openen van mijn rolluik. Geheel in jeans en Schottvest liep daar…. een screamvent! En dan heb ik het niet over bepaalde fysische en kledingsgewijze lelijkheden (want een schott-vest noopt ontegensprekelijk tot hebben van een ‘gieeeeuuuuww-gevoel’). Wel over zo’n masker. Nu hoor ik u al zeggen dat die Scream-films toch erbarmelijk slecht waren en helemaal niet verschietachtig enazo. Akkoord. Maar toch, als ú nog maar vijf minuten wakker zou zijn, still slaperkes in uw ogen zou hebben (excusez-le-mot: ik zou hoegenaamd niet weten hoe die in’t schuun Nederlandsch heten…) en enkel zou verwachten een straat met zonlicht (zon! Halleluija!) te zien, zou ook u effe moeten slikken. Na vijf minuten nadenken (ik was nog moe, weet u wel) realiseerde ik mij dat het wederom carnaval is. En dat is nu iets dat ik ieder jaar steeds weer vergeet.
Hanyway. Carnaval was altijd leuk. Dan mochten we gezelschapspellekes spelen in de klas (krokodil met kiespijn enzo, weet u nog), met pantoffels aan ons voeten. En met serpentines en zelfgemaakte confetti gooien (ik zie mij nog bezig de avond vòòr carnaval, met gekleurde bladeren en een perforator…). En we kregen een eclair. En we mochten zingen van je “vrienden, kom zit neder in de ronde, en genieten wij van deze stonde! Altesamen opgeruimd en blij, schuif wat dichterdichterdichterdichter bij-hij-hij, altesamen opgeruimd en blij, schuif wat dichterdichterdichterdichterbij!”. En daarna was het stoelendans!

En dat allemaal was net iets fijner dan als Sinterklaas kwam, want vanaf je derde leerjaar heb je daar al helemaal niets meer aan. “He K., kiiijjjjkkkk ! Ge ziet een stukje wit been bij Zwarte piet!”.
Maar Carnaval was ook wel een beetje saai: veel clowns en veel prinsessen. En de jongens indiaan enzo. Of turtle of power ranger. Maar garantie: meisjes waren ofwèl prinsessen ofwèl feeën (in alle soorten). Alleen Sarah B. niet. Sarah B. was zo iemand die altijd moest opvallen. En wij konden dat niet af natuurlijk, that’s for sure. Terwijl wij allemaal met ons prinsessenkleedje pronkten, kwam zij nog maar toe op school en daar werden de blikken van de jongens al reeds als ware deze magneten richting andere magneet, that is Sarah B., gezogen. Sarah B. was immers geen prinses, ohnee, zij was Pippi Langkous! Inclusief twee staarten opzij, die met ijzerdraad en een ingewikkelde constructie (er eindigde iets vanboven op haar kop dat subtiel weggestoken werd door een fakebloem ofzo. En als je daarop duwde had zij pijn! Ahaha !) geacht werden om een namiddag staart-trekken te doorstaan. En ze had witte netkousen (!) aan. En haar sproeten, daarvoor had ze een bruin kohlpotlood van haar moeder geleend. Maar hell, Pippi Langkous: wat een vernieuwing!
Eén troost: met haar is het nooit meer goedgekomen. Mwoehaha.

Baileys en fluimen

2006-02-23T11:54:00.000+01:00

"Wàt zei uw ma?" vroeg ik geamuseerd, toen G. met een effen gezicht kwam vragen of ik soms geen jenever of bailey's op mn kot had staan.

"Welja... dat dat goed is tegen de fluimen. En tegen mijn hoest."

*korte stilte* Dat had ik nog nooit gehoord weet u wel. Dat een moeder haar dochter tot drinken wil aanzetten enazo. Maar grappig was het wel... zeker dan de achteloosheid waarmee ze dat vroeg. Mamas weten het beter, that's a fact. En wat mama zegt is zonder twijfel waar ook..

"Maar moet ge dan geen melk met honing drinken, of gewoon een glas water van een goed jaar?" vroeg ik.
"Neen. Melk, dat verergert het nog, naar 't schijnt."
"Hm, maar is Baileys niet iets melkachtig dan? Melk met een smaakje?"
"Jaja misschien wel, maar er zit alcohol in."

Aha.. that's the point!, dacht ik. "Ik zit met een hoestje" herleid tot "laten we lekker K's fles Baileys (waarvan ze verdomd goed wist dat ik die had) opdrinken vanavond!". Maar hup, we waren er nog steeds niet uit. Alcohol en hoest?

"Hu, en dan?"
"Tja, 't is misschien de alcohol die de bacteriën doodt, dunnow? "

Maar dat is nu dus de vraag: waarom zou Baileys begot goed zijn voor de fluimen. Ik versta't niet...

De geneugten des levens

2006-02-20T20:50:00.000+01:00

"Hij is maagd af", zei T.
"Hij stond ook al zo lang onaangeroerd in die kou he", verzuchtte G.

En daar zaten we dan in onze kerstverlichte keuken, in't geniep smullend van de doos vanille-ijs van een medekotgenote.

"Wat niet weet, niet deert", beweerde T. "En ze was hem waarschijnlijk toch al lang vergeten!"

Dilemma

2006-02-20T20:24:00.000+01:00

Knoopje.
Wordt het ExtraTime of wordt het VLIR deze zomer?

Deksels!

2006-02-16T16:19:00.000+01:00

Owkeej, ik heb dè oplossing gevonden voor vrouwen die moeite hebben om hun man/lief/minnaar iets duidelijk te maken.. gebruik toch gewoon huwelijksdeksels joh!

Beetje uitleg: vroeger werd bij sommige Congolese volkeren in't bijzonder aandacht geschonken aan de (houten) potdeksels die men gebruikte om het eten warm te houden. Deze waren versierd met symbolen die betrekking hadden op problemen uit het huwelijksleven. De vrouw kreeg als 'uitzet' vòòr zij ging trouwen verschillende deksels cadeau van familie of vrienden. Met behulp van deze deksels gaf de vrouw haar man te kennen dat er dringend iets aan bepaalde huwelijksperikelen gedaan moest worden. Zo kon ze met behulp van zo'n deksel haar man een aanmaning geven om iets te veranderen aan zijn houding, om alzo de huwelijksche harmonie te herstellen.

't Voorbeeldje dat je hier ziet staan beeldt hetvolgende spreekwoord uit: "Was ik maar voor ons huwelijk naar de waarzegger geweest." Krijgt de man dus a zo'n deksel op zijn eten, dan weet hij direct dat er iets fout is. Zo'n deksel kan immers worden gelezen (in klokrichting) als : was ik maar naar de waarzegger geweest, dan zou ik zeker niet met jou getrouwd zijn. Nu zijn we getrouwd en voel ik mij gedwongen om al mijn zorgen uit te spreken. Ik heb jou alles gegeven: seks (openhandvrucht), kinderen (pinda),... . Nu wil jij mij verstoten omdat ik oud ben (oude pijp) en een andere vrouw trouwen (nieuwe pijp). Dat gaat zomaar niet, want wie is de sterkste? Niet jij (zon) maar ik (maan)!

Girl power avant-la-lettre, jongens!

Absynthe, my dear?

2006-02-15T22:31:00.000+01:00

Oh my. Wat is "My heroics, part one" toch een fantastisch nummer.

Note to myself: morgen eerst en vooral eens naar Bilbo snellen om kaarten voor hun optreden van 19/04 in Het Depot.

En dan heb je der Bert nog. Njam. Need a groupie, Bert? Because, aha aha , I favour your flavour...

Hai toch...

2006-02-15T16:20:00.000+01:00

Hmm. Het moet gezegd. Die eerste stap in de wondere blogwereld kon beter. En dus niet een post met dergelijk diepzinnig gedicht en depri gedachten...
Laat ik het dus maar over leuke dingen hebben: dat de Trobrianders geloven dat vrouwen zwanger worden door in de bosjes besprongen te worden door één der voorouders. Mwahaha.
Of dat men in de verwantschapsantropologie niet weet hoe een adoptiekind te representeren door middel van een symbool. (Weet je wel; vrouw is een bolleke, man is een driehoekje, wanneer het geslacht niet belangrijk is: een vierkantje of een ruitje...) En een adoptiekind? Een cadeautje?

Hahaha
Haha
Ha

*....funny zuh*

Et il pleure dans mon coeur....

2006-02-15T12:06:00.000+01:00

Niets zo hatelijk dan een natte jeansbroek die aan je billen plakt. Ochtendogen die vernauwd tot spleetjes de krijtletters van hun groene achtergrond proberen te onderscheiden, en hier jammerlijk in falen. Niets irritanter dan twee volle uren zitten luisteren naar een prof die naar beneden staart alsof hierdoor op een wonderbaarlijke wijze zijn voeten of whatever zouden beginnen groeien. Naast mij de geur van natte honden, schrale sigaretten en ochtendadem.

Kutdag.
Et il pleut...

Il pleure dans mon coeur

Comme il pleut sur la ville;
Quelle est cette langueur
Qui pénètre mon coeur ?

Ô bruit doux de la pluie
Par terre et sur les toits !
Pour un coeur qui s'ennuie,
Ô le chant de la pluie !

Il pleure sans raison
Dans ce coeur qui s'écoeure.
Quoi ! nulle trahison ?...
Ce deuil est sans raison.

C'est bien la pire peine
De ne savoir pourquoi
Sans amour et sans haine
Mon coeur a tant de peine

- Paul Verlaine -